Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

Θα μας πει κάποιος την εναλλακτική πρόταση;

«Δεν μπορεί κάτι παίρνεις εσύ!!! Πρέπει να είναι πολύ καλό πάντως...»!
Το πρώτο πράγμα που είδα σήμερα μόλις άνοιξα τον υπολογιστή ήταν το σχόλιο της αγαπημένης φίλης Κάτιας σε μία προ ημερών ανάρτησή μου.

Σε αυτήν μιλούσα με θετικό τρόπο για τον Λουκά Παπαδήμο υποστηρίζοντας μεταξύ άλλων ότι είναι μετρημένος και όχι λαϊκιστής και τον «καλούσα» να φτιάξει κόμμα παίρνοντας μαζί του ανθρώπους όπως ο Γιαννίτσης και ο Αλ. Παπαδόπουλος και να κατέβει στις εκλογές.
Η αλήθεια είναι πως ο κόσμος αυτή την εποχή βρίζει τους πάντες και τα πάντα. Κατανοητό, ειδικά για Έλληνες, που όπως έχω ξαναγράψει, δεν κάνουν ποτέ αυτοκριτική. Πάντα φταίνε οι «άλλοι» και μόνο. Τέλος πάντων.
Στην ίδια ανάρτηση, που συγκέντρωσε κι άλλες αρνητικές αντιδράσεις (αλλά κόσμιες, καμία σχέση με κρεμάλες κλπ. που προτείνονται για τους πολιτικούς, τους τραπεζίτες, τους δημοσιογράφους κλπ.), έγινε πολιτισμένος -σε γενικές γραμμές- διάλογος και εκεί ανέφερα ότι η δική μου άποψη είναι πως πρέπει να αποφύγουμε πάση θυσία τη χρεοκοπία. Πρόσθετα ότι τα μέτρα του νέου μνημονίου δεν κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση και πως είναι εκβιαστικά. Αλλά έλεγα επίσης ότι μας δίνουν τον χρόνο και ίσως να είναι η τελευταία μας ευκαιρία ώστε να κάνουμε κάποια αυτονόητα πράγματα που θα αρχίσουν σιγά σιγά να διαμορφώνουν τις καταστάσεις, οι οποίες θα μας οδηγήσουν έξω από την κρίση. Δεν λέω ότι θα γίνουν (φοβάμαι πως δεν...) αλλά λέω ότι τώρα έχουμε την ελπίδα να γίνουν.
Αυτή είναι η θέση μου. Και λέω ότι είμαι ανοιχτός να ακούσω κάποια άλλη πρόταση, καλύτερη, που θα μπορούσε να μας βγάλει από το αδιέξοδο. Αλλά δεν βρίσκω καμία πέρα από τις ηρωικές βλακείες περί υπερήφανης χρεοκοπίας, που εξυμνείται από τον Γιάννη Βαρουφάκη (τα κείμενά του οποίου θεωρούνται, πλέον, ευαγγέλια από τους υποστηρικτές της δραχμής). Κανένας από όλους εκείνους που φωνάζουν για προδοσίες και κρεμάλες και ελικόπτερα κλπ. δεν έχει να προτείνει τίποτα. Τίποτα όμως!
Εκτός αν η φίλη μου η Κάτια, έχει καλύτερη εναλλακτική επιλογή, την οποία περιμένω να μοιραστεί μαζί μας...

5 σχόλια:

Korios είπε...

Στα έχω πει εγώ Πιγκουίνε, και έχω παραθέσει και αρκετά λινκς με "στοιχεία" για να διαβάσεις και να μην ψάχνεις αλλά πλέον κουράστηκα, τέλος.

Είναι προφανές ότι είτε δεν έχεις ακούσει και διαβάσει τίποτα είτε απλώς τα αγνοείς επιδεικτικά και επιμένεις δογματικά για xψz λόγους σε αυτό που πιστεύεις - γιατί πλέον μιλάμε καθαρά για θέμα πίστης. Στοιχηματίζω τον μισθό του Παπούλια ότι πρόκειται για το δεύτερο :

Υποστηρικτής της δραχμής ο Βαρουφάκης;;; :O
"..όσο υπάρχει και υφίσταται το ευρώ στις υπόλοιπες χώρες μία τέτοια απόφαση ουσιαστικά θα οδηγούσε την χώρα μας στην παλαιολιθική εποχή" --> τάδε έφη Βαρουφάκης. Από την κεντρική σελίδα του Protagon, δεν μπορεί να σου διέφυγε.

Μήπως είναι και ο.. Βιλιάρδος;;;

Ε μετά και από αυτό παραιτούμαι οριστικά όπως είναι ευνόητο.

Κάτι τελευταίο. Δεν μου αρέσει να λέω "Στα'λεγα εγώ" εκ των υστέρων, οπότε κράτα όσα έχω ήδη αναφέρει -και δη στο προηγούμενο "δύσκολο" σχόλιο μου για τους Σλοβάκους στο οποίο αντίλογο δεν είδα- γιατί θα τα βρούμε μπροστά μας, να είσαι βέβαιος.

KANTHAR0S είπε...

Ο Παπαδήμος δεν είναι μετρημένος. Ούτε λαϊκιστής. Τόσα χρόνια δίπλα σε πολιτικούς έχει μάθει πως πρέπει να φέρεται στον λαό: σαν παιδάκια της πρώτης δημοτικού.

Stavros Tsapopoulos είπε...

Αντιγράφω το σχόλιο από τον τοίχο σου στο fb που έκανα.
Αφού διάβασα όλα τα άλλα φίλε και των υπολοίπων φίλων, να προσθέσω: Καταρχάς το κούρεμα όπως λες είναι 100 δις . Ναι φίλε αλλά σε δύο χρόνια θα πάρουμε 240 δις. τελικά το χρέος ονομαστικά θα έχει ανέβει 140 δις, ποσοτιαία με την ταυτόχρονη μείωση του ΑΕΠ στο θεό, άρα είναι το μόνο αλήθεια αν θες που λέει το ΔΝΤ και επιμένει πως πρέπει να είναι το κούρεμα μεγαλύτερο. Τώρα δεν υπήρχε άλλη λύση δυστυχώς. Η ιστορία αυτή γίνεται δυστυχώς για να ξεφορτωθούν τα "χαρτιά" όταν το ολοκληρώσουν η χρεωκοπία η δική μας θα είναι ασήμαντη για το σύστημα. Ο στόχος είναι το χρέος μας να είναι στο 120% του ΑΕΠ το 2020 όσο ήταν δηλαδή το 2009!!! για να είναι βιώσιμο. Μα ήταν πολύ πιο εύκολο ρε συ κώστα να χώσουν στον κουβά του ελλείματος το 2009 (15,4%) επί βαριά 260 δις ΑΕΠ δηλαδή και 40 δις και τέρμα. Με τα μισά να κάνανε από όσα είπανε θα είχε μπαλαντσάρει το πράγμα. ΓΙατί δε τα κάνανε; Ακόμη δεν σε πονηρεύει. Είσαι έξυπνος φίλε μην έχεις εμμονές. Η κατάσταση βρωμάει 30 χρόνια και έχεις δίκιο, αλλά δεν βρώμισε ποτέ και ποτέ δεν έκανει κανείς ότι ο ΓΑΠ ενάντια στη χώρα του, ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ, ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗ δεν θα μπούμε ΔΝΤ και δεν ΣΥΜΑΖΕΥΕΤΑΙ.


Αυτό ρε Κώστα που υπήρχε σαν λύση είναι το 2009 κάποιος που θα ενδιαφερόταν να "έπαιζε" το χαρτί της χρεωκοπίας απότομα και εφνίδια. Σήμερα το αποτέλεσμα θα ήταν πολύ, πολύ καλύτερο.

Πιγκουίνος είπε...

Φίλε, Korie, πρώτον ηρέμησε.
Από το λινκ που μου παρέθεσες, η εναλλακτική που προτείνεται, είναι η ακόλουθη: «Αυτό που χρειάζεται η πατρίδα μας είναι η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των οφειλών της (χρεολύσια), με μη τοκογλυφικά επιτόκια – ίσα με αυτά που προσφέρει η ΕΚΤ στις εμπορικές τράπεζες (1%). Επίσης οι επενδύσεις εκ μέρους του ιδιωτικού της τομέα, με στόχο την ανάπτυξη – γεγονός όμως που απαιτεί την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των Πολιτών στην Πολιτική, καθώς επίσης ένα σωστό, λειτουργικό και αποτελεσματικό επιχειρηματικό/φορολογικό πλαίσιο». Όλα τα υπόλοιπα είναι η καταγραφή των γεγονότων με τη ματιά του αρθρογράφου. Πιστεύω, για να μη λέω πολλά, ότι είναι πολύ απλοϊκή αυτή η προσέγγιση. Και πολύ φιλολογική.
Αλήθεια, το «λειτουργικό και αποτελεσματικό επιχειρηματικό/φορολογικό πλαίσιο», ποιος μπορεί να το δημιουργήσει; Οι πολιτικοί ή οι τεχνοκράτες;
Επίσης, έχω διαβάσει και τα άλλα κείμενα που μου έχεις προτείνει. Όπως αυτό στη σελίδα του Κλυνν. Οικονομολόγος δεν είμαι αλλά πιστεύω ότι παίρνει πολύ ελαφρά το τι συμβαίνει στην περίπτωση χρεοκοπίας και επαναφοράς στη δραχμή. Ίσως να έχει δίκιο αλλά εγώ προσωπικά δεν θέλω να το ρισκάρω. Αν ήταν τόσο απλά τα πράγματα -λέω με το φτωχό μου μυαλό- όλες οι χώρες με χρέη, θα έκαναν υποτιμήσεις κλπ. και θα ξεμπέρδευαν (είναι πολύ επιδερμικό αυτό αλλά κάτι τέτοιο, μεταξύ άλλων βέβαια, υποστηριζει).
Τέλος, για το κείμενο στη Σλοβακία. Είπαμε, εγώ είμαι αφελής και εσύ καχύποπτος. Ας περιμένουμε να δούμε ποιος θα δικαιωθεί. Γράψαμε από τρία κείμενα ο καθένας και νομίζω ότι οι απόψεις μας έχουν γίνει κατανοητές από τον άλλο. Τι άλλο είχε μείνει να πούμε;

Πιγκουίνος είπε...

Kanthare, νομίζω ότι τον αδικείς αλλά ο καθένας έχει τις απόψεις του.
Σταύρο, μάλλον είσαι εκτός θέματος, ε; Τα υπόλοιπα από κοντά εμείς.