Γαρδένιες

Κι εγώ στη θέση της Άννας της τραγουδιάρας και του φερ' ειπείν Γιώργου του τραγουδιάρη το ίδιο ακριβώς θα έκανα. Δηλαδή θα έβρισκα τον πιο αίλουρο λογιστή της Επικράτειας, θα τον μοσχοπλήρωνα κι εκείνος με την σειρά του θα έψαχνε και θα άνοιγε όλα τα παράθυρα, όλους τους φεγγίτες και όλες τις χαραμάδες όλων των νόμων και των πάσης φύσεως τροπολογιών με τις οποίες η φοροδιαφυγή και η φοροκλοπή μετατρέπεται σε νομότυπη συνταγή.
Με τις off-shore εταιρίες, με τα χιλιάδες παραστατικά και με όλες τις τρύπες που η νοσηρή φαντασία των εκατοντάδων βουλευτών επινόησε προκειμένου τα λαμόγια να διαφεύγουν και τα υποζύγια να υποφέρουν. Οχι χαζή είναι η Αννα και χαζός ο Γιώργος να πληρώσουν το σαράντα τοις εκατό από τον ωκεανό των χρημάτων που βγάζουν κάθε νύχτα!
Αφού δεν με τιμωρούν. Αφού οι εισπρακτικοί μηχανισμοί είναι δικοί μου, δηλαδή διαπλεκόμενοι, αφερέγγυοι και διεφθαρμένοι. Αφού οι νόμοι έγιναν στα μέτρα μου. Αφού, επειδή είμαι τραγουδιάρης διαθέτω τις προσωπικές μου πολιτικές γνωριμίες. Αφού επί σειρά ετών άπαντες οι επαινόντες γνωρίζουν, αλλά αδιάφορα σφυρίζουν. Αφού ο κόσμος τό 'χει τούμπανο κι εγώ κρυφό καμάρι. Αφού λοιπόν άκρα του φορολογικού τάφου σιωπή, γιατί να ιδρώσει το μισό μου αυτί; Ολα ωραία, λοιπόν, και φτου από την αρχή.
Άσε το άλλο. Ενίοτε ως προσκεκλημένος των καναλιών σε εκπομπές talk show, ρίχνω κι εγώ τα βόλια μου εναντίον Τρόικας, Μέρκελ και εν γένει κάθε διεθνούς, ιμπεριαλιστικής, καπιταλιστικής συνωμοσίας που εξυφαίνεται εναντίον του Ελληνικού Λαού. Άσε και το άλλο. Εγώ με τη φωνάρα μου, την κορμάρα μου και την ονοματάρα μου, γεμίζω τα νυχτερινά κέντρα εξασφαλίζοντας έτσι μεροκάματα σε εκατοντάδες γκαρσόνια και ταυτόχρονα ξεφορτώνω τα σεκλέτια χιλιάδων αναστενάρηδων, αρσενικών και κυρίως θηλυκών που χορεύουν λυσσασμένα και που με ραίνουν με ποταμούς από γαρδένιες. Ως εκ τούτου, συντηρώ και το ευγενές επάγγελμα των λουλουδοκαλλιεργητών.
Καταλαβάτε; Ως εκ τούτου οι τραγουδιάρηδες προσφέρουν τριπλό κοινωνικό έργο. Και μας ψυχαγωγούν. Να πάνε κάτω τα φαρμάκια του λαού. Και τις οικογένειες των γκαρσονιών συντηρούν. Και χάριν αυτών των λαϊκών καλλιτεχνών τα λουλούδια στην χώρα μας εξακολουθούν να καλλιεργούνται. Να τους στήσουμε άγαλμα και άπαντες οι Νεοέλληνες νυχθημερόν να τους προσκυνούν.
Γελάς; Καλά κάνεις. Γέλα με τον πόνο σου. Γιατί,αγαπητέ μου, τι νόημα έχει η δημοσίευση αυτής της λίστας με τα φτωχά εισοδήματα αρκετών τραγουδιστών; Τιμωρήθηκαν; Οχι! Δημεύθηκε η περιουσία τους; Καλά τώρα, πλάκα κάνεις!
Επομένως, προς τι όλος αυτός ο θόρυβος; Μα φυσικά για να εξυπηρετηθεί η επικοινωνιακή συνταγή. Το γνωστό κόλπο της ελληνικής πολιτικής. Μας κοροϊδεύουν από πάνω οι αρχηγοί. Μοναδική χρησιμότητα η εξής: Αλλοι γλεντάνε με την κρίση την Οικονομική. Και φυσικά όχι η Μέρκελ και ο Τόμσεν. Και άλλοι πληρώνουν τον λογαριασμό αυτής της απίστευτης παρακμής.
Στην Ελλάδα ζεις, δεν υπάρχει ελπίς!

(του Δημήτρη Δανίκα, από το Βήμα) 

Εμποροπανήγυρη συμπαράστασης στους ένστολους

Οι παλιές καλές ημέρες της πολιτική ξεγνοιασιάς αναβίωσαν χθες έξω από το Παναθηναϊκό στάδιο, σε ένα αυθόρμητο πολιτικό happening, με, συσσωμη την αντιπολίτευση, να δίνει το «παρών» εκπροσωπούμενη από κορυφαία στελέχη της.

Με τις εκδηλώσεις αυτές, ανοίγει λοιπόν και τυπικά η χειμερινή πολιτική σεζόν για φέτος, που αναμένεται ιδιαίτερα ενδιαφερουσσα και εκλογικά αποδοτική. Γι’ αυτό άλλωστε και όλοι οι κομματικοί εκπρόσωποι έσπευσαν από νωρίς να στήσουν τους «πάγκους εκδήλωσης ενδιαφέροντος» σε όσο πιο εκλογικά ωφέλιμα σημεία πρόλαβαν.

Πάντως, ειδικά φέτος, όπως παρατήρησαν ειδικοί που παρακολουθούν τις αντίστοιχες εκδηλώσεις τα τελευταία χρόνια σε όλη την Ελλάδα, η κρίση αλλά και η υπερπροσφορά, έχουν επηρεάσει αρκετά τις τιμές και τις υπηρεσίες συμπαράστασης.

Έτσι προκειμένου να προσελκύσουν πελάτες, δεν έλειψαν οι εκπτώσεις του τύπου «Περασμένα Ξεχασμένα Μωρέ» (ΣΥΡΙΖΑ) καθώς και οι προσφορές πακέτο που πολλές φορές έμοιαζαν εξωπραγματικές. Π.χ: Μασάζ και Μανικιούρ, σε συνδιασμό με Υποσχέσεις και Κολακείες, μόνο 1% στην επόμενη δημοσκόπηση. Ή «Ακρόαση Προβλημάτων Κλάδου» μόνο 100 ψήφοι ανα λεπτό (με έξτραδάκι 20% για κάθε κούνημα κεφαλιού) και χτύπημα στην πλάτη, εντελώς δωρεάν!
(Aπό το protagon.gr)

Το standing ovation, 22 λεπτών, στον Ρόμπερτ Κέννεντυ στο συνέδριο των Δημοκρατικών το 1964!

Αυτές τις ημέρες διεξάγεται στις ΗΠΑ το συνέδριο των Δημοκρατικών, το οποίο θα δώσει  και τυπικά το χρίσμα στον Πρόεδρο, Μπάρακ Ομπάμα για τη διεκδίκηση της επανεκλογής του στην ηγεσία της χώρας.

Προσωπικά, όταν βλέπω στην τηλεόραση εικόνες ή φωτογραφίες από τις συγκεκριμένες πολιτικές εκδηλώσεις, πάντα θυμάμαι την πιο σημαντική, την πιο ιδιαίτερη στιγμή που έχει καταγραφεί στην ιστορία τους. Η αναφορά έχει, φυσικά, να κάνει με την αποθέωση που γνώρισε ο Ρόμπερτ Κέννεντυ τον Αύγουστο του 1964 όταν τα μέλη των Δημοκρατικών τον χειροκροτούσαν όρθιοι επί 22 λεπτά στο συνέδριο στο Νιου Τζέρσεϊ!

Ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης, ο οποίος είχε οριστεί στο συγκεκριμένο αξίωμα από τον αδερφό του, Τζον Κέννεντυ, ήταν ιδιαίτερα αγαπητός και φυσικά η παρουσία του στο βήμα συγκίνησε τον κόσμο, που ακόμη δεν είχε συνέλθει από το σοκ της δολοφονίας του JFK εννέα μήνες νωρίτερα στο Ντάλας.

Ο RFK δεν μπορούσε να αρθρώσει λέξη από την ομιλία του (επρόκειτο να προλογίσει ένα φιλμ - αφιέρωμα στον Τζον Κέννεντυ) καθώς το πλήθος δεν σταματούσε να τον επευφημεί. Μόνο «thank you» έλεγε ο άλλοτε αμήχανος, άλλοτε χαμογελαστός και σίγουρα ιδιαίτερα συγκινημένος πολιτικός, που δεν περίμενε τέτοια υποδοχή. Στο βίντεο βλέπετε απόσπασμα, μόνο, από τις σκηνές που εκτυλίχθηκαν στο συνέδριο.

Οι ζητωκραυγές σταμάτησαν έπειτα και από παρέμβαση των διοργανωτών και ο Ρόμπερτ Κέννεντυ εκφώνησε τον λόγο του (τον βρίσκετε εδώ).

Ο μοναδικός που σίγουρα δεν χάρηκε με τον απερίγραπτο ενθουσιασμό του πλήθους ήταν ο τότε Πρόεδρος Λύντον Τζόνσον, ο οποίος δεν είχε καθόλου καλές σχέσεις με τον RFK, παρότι ο τελευταίος υπήρξε μέλος στην κυβέρνησή του για δέκα μήνες μετά τη δολοφονία του αδερφού του.

Πάντως, ο Τζόνσον κέρδισε εκείνη τη χρονιά το χρίσμα των Δημοκρατικών και λίγο αργότερα και τις εκλογές (με ποσοστό ρεκόρ).

Ο Ρόμπερτ Κέννεντυ δεν πρόλαβε το επόμενο συνέδριο, του 1968, στο οποίο θα έπαιρνε εκείνος το χρίσμα. Δύο μήνες νωρίτερα είχε δολοφονηθεί στον Λος Άντζελες...

«Μα εννοείται...»! (ή το καμάρι τού να είσαι λαθρεπιβάτης)

Νέες αυξήσεις έρχονται στα εισιτήρια των συγκοινωνιών και το ακριβότερο θα φτάσει στο 1,75 ευρώ. Ο βασικός λόγος που θα ληφθεί αυτό το επώδυνο μέτρο είναι η λαθρεπιβίβαση καθώς υπολογίζεται ότι οι ετήσιες απώλειες φτάνουν -μόνο στην Αθήνα- τα 25 ως 37 εκατομμύρια ευρώ!

Πολλοί από τους επιβάτες θεωρούν ότι τα λεωφορεία, τα τρόλεϊ, το μετρό και το ηλεκτρικό είναι δωρεάν και το έχουν σε κακό να βγάλουν εισιτήριο. Κλασικό παράδειγμα αποτελούν τα δύο... καλόπαιδα που παρουσίαστηκαν χθες -με καμάρι!- σε σχετικό ρεπορτάζ του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του MEGA, και σε ερώτηση του δημοσιογράφου για το αν είναι λαθρεπιβάτες απάντησαν: «Μα εννοείται! Σιγά μην τα δίνω στο κράτος». 

Οι φερέλπιδες αυτοί νέοι πιστεύουν ότι είναι κακό να καταβάλλουν τα χρήματα που δίνουν όλοι οι συνεπείς πολίτες. Μπορεί να εκτιμούν ότι κάνουν ακόμη και αντίσταση (έτσι όπως έχει καταντήσει η έννοια της λέξης...) στο κράτος συμμετέχοντας σε «κινήματα» (αυτή η λέξη και αν έχει κακοποιηθεί...) του στυλ «Δεν πληρώνω». 

Για μία ακόμη φορά, βλέπουμε πως οι Έλληνες χωρίζονται στους «βλάκες» που πληρώνουν κανονικά τις κάρτες και τα εισιτήριά τους και στους «έξυπνους», οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την έλλειψη ελέγχου, έχουν γίνει τζαμπατζήδες και απολαμβάνουν υπηρεσίες χάρη στα λεφτά που δίνουν οι πρώτοι.

Τα συγκεκριμένα άτομα που θαυμάσαμε στο MEGA και όλα τα υπόλοιπα που ακολουθούν το παράδειγμά τους και τα οποία -όπως δείχνουν οι μετρήσεις- είναι πάρα πολλά, δεν αντιλαμβάνονται προφανώς ότι με τον τρόπο αυτό δημιουργούν πρόβλημα επιβίωσης στις συγκοινωνίες. Δεν τους έχει πει κανείς ότι δεν βλάπτουν μόνο το κράτος αλλά κυρίως τους εργαζόμενους του τομέα των συγκοινωνιών καθώς και τους υπόλοιπους επιβάτες, που θα αναγκαστούν να πληρώσουν τα σπασμένα (γιατί φυσικά αυτοί το χέρι στην τσέπη δεν πρόκειται να το βάλουν); Και μετά φωνάζουν γιατί αυξάνονται οι τιμές και γιατί οι υπηρεσίες που παρέχονται δεν είναι οι καλύτερες δυνατές...

Και από την άλλη πλευρά, το κράτος για μία ακόμη φορά αποδεικνύεται ανίκανο να κάνει τη δουλειά του και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις πάταξης της λαθρεπιβίβασης. Το «ηλεκτρονικό εισιτήριο» δεν θα είναι έτοιμο πριν από τα μέσα του 2014, οπότε ως τότε τι θα γίνεται; 
Σημειώνεται δε ότι οι τελευταίες αυξήσεις στα εισιτήρια όχι μόνο δεν απέφεραν καρπούς αλλά αντίθετα είχαν ως συνέπεια την πτώση της κίνησης αφού αρκετός κόσμος έκρινε τις συγκοινωνίες ασύμφορες και σταμάτησε να τις χρησιμοποιεί. Θα μπορούσε, λοιπόν, το εισιτήριο να μείνει στα ίδια επίπεδα και να δοθεί όλο το βάρος στην καταπολέμηση της απώλειας εσόδων από τους τζαμπατζήδες. Έστω το 50% να μειωθεί αυτό το κακό, το κέρδος θα είναι κοντά στα 18 εκατομμύρια ευρώ. Και θα μπορούν να γίνουν ακόμη και μειώσεις στο αντίτιμο του εισιτηρίου!

Αμ, δεν θα είναι τα τελευταία...

Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς δήλωσε ότι τα μέτρα ύψους 11,5 δισ. ευρώ που θα ανακοινωθούν ίσως και εντός της εβδομάδας, θα είναι τα τελευταία.

Δεν θα είναι.

Πέρα από τα καθαρά οικονομικά στοιχεία, το ύψος των χρεών, την ύφεση κλπ. υπάρχουν μερικοί ακόμη λόγοι που διαψεύδουν την αισιοδοξία του επικεφαλής της συγκυβέρνησης.

Να κάποιοι απλοί και σκόρπιοι που μου ήρθαν στο μυαλό.

* η πρώτη πρώτη απόφαση που έλαβαν οι κυβερνητικοί εταίροι ήταν ότι δεν θα απολυθεί κανένας δημόσιος υπάλληλος. Είτε έχει μπει μέσω ΑΣΕΠ είτε με μέσο.

* η κυβέρνηση εξακολουθεί να ρίχνει τα βάρη σε μισθωτούς και συνταξιούχους, επιμένει στη συνταγή της υψηλής φορολογίας και δεν έχει πάρει κανένα ουσιαστικό μέτρο για να υπάρξει ανάπτυξη.

* δεν έχει ανοίξει κανένα από τα κλειστά επαγγέλματα.

* φοβάται τις συγκρούσεις (όπως δείχνει και ο πρώτος λόγος) και κάνει πίσω απέναντι σε ισχυρούς και «ισχυρούς» για να τα έχει καλά με όλους. Τι μυνήματα, άραγε, περνά η οικονομική ρύθμιση για της ΠΑΕ και η... τρικυμία για την «αποκατάσταση» ομάδων όπως ο Ολυμπιακός Βόλου, η Καβάλα, ο Ηρακλής;
* έκανε πίσω απέναντι στο καθηγητικό κατεστημένο που ακύρωσε τη μεταρρύθμιση στην παιδεία.

* η Βουλή έχει σήμερα 1.743 υπαλλήλους.

* δεν έχει γίνει καμία ιδιωτικοποίηση. Επί τη ευκαιρία: αυτή του κερδοφόρου ΟΠΑΠ, γιατί πρέπει να προχωρήσει;

* η υπουργός Τουρισμού συμπεριέλαβε στο νέο ΔΣ του ΕΟΤ δικηγόρους, οδοντίατρο και ιατροδικαστή. Άπαντες έχουν σχέση με τη ΝΔ αλλά όχι με τον τουρισμό...

* κρατάμε 11.000 δημόσιους υπαλλήλους για να βγάζουν τις μισθοδοσίες όλων των υπόλοιπων. Μας κοστίζουν περίπου 500 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Η Singular Logic απασχολεί μόλις 50 για 400.000 εργαζόμενους ιδιωτικών επιχειρήσεων.

Και υπάρχουν και πολλά ακόμη. Μακάρι να διαψευστώ, βέβαια, αλλά δεν το βλέπω...

Alegria!

Τα εκατομμύρια των ανθρώπων που έχουν παρακολουθήσει την παράσταση «Alegria» από το «Cirque du Soleil», κάνουν λόγο για μοναδική και αξέχαστη εμπειρία. Από τη Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου ως και τις 16 του μηνός, θα έχουμε την ευκαιρία να το δούμε και εμείς εδώ στην Αθήνα, στο ΟΑΚΑ.

Το εισιτήριο είναι βέβαια «αλμυρό» (το πιο φθηνό στα 35 ευρώ) αλλά σίγουρα αξίζει τον κόπο, ακόμη και αν πρέπει να κόψεις από αλλού για να συγκεντρώσεις το ποσό και να κλείσεις θέση στο «μεγαλύτερο θέαμα του κόσμου», όπως διαφημίζεται.

«Η Alegría, πάνω απ’ όλα, είναι μια εξαιρετικά σπάνια, μια μοναδική βιωματική εμπειρία, που χαράζεται ανεξίτηλα στη μνήμη των τυχερών θεατών κάθε ηλικίας, αιχμαλωτίζοντας την καρδιά και το μυαλό, το θυμικό και τη λογική – και κυρίως, την αισθητική τους για πάντα!», αναφέρουν οι διοργανωτές.
Εντυπώσεις μετά την παράσταση...

Μόνο το κλειστό «Ανδρέας Παπανδρέου» ξέχασαν να κλείσουν στον ΣΥΡΙΖΑ για τις 3 Σεπτέμβρη!

Εντάξει, ο κόσμος το έχει τούμπανο και αυτοί κρυφό καμάρι. Αλλά θα περίμενε κανένας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κρατούσε τα προσχήματα και δεν θα έβγαινε τόσο... κραχτά να μας πείσει ότι αποτελεί το νέο ΠΑΣΟΚ.
Το κόμμα της «επανάστασης» και των «αγώνων», που ασκεί υπεύθυνη αξιωματική αντιπολίτευση δίχως να έχει καταθέσει ακόμη μία πρόταση της προκοπής, έβαλε στόχο να «κλέψει» από το ΠΑΣΟΚ -μετά τα συνθήματά του- ακόμη και την 3η Σεπτέμβρη, την ημέρα της ίδρυσής του!
Σε μία προσπάθεια να καταδείξει ότι αποτελεί τη φυσική συνέχεια της παράταξης, της οποίας τώρα ηγείται ο Βαγγέλης Βενιζέλος και να αποκομίσει όσο το δυνατόν περισσότερα πολιτικά οφέλη εκμεταλλευόμενη τη συντριβή του ΠΑΣΟΚ, η... νέα ΕΔΑ προγραμμάτισε συγκέντρωση στη Νίκαια τη Δευτέρα, στις 3 Σεπτέμβρη. Προφανώς η ημερομηνία επιλέχθηκε τυχαία και απλώς τα γενέθλια του ΠΑΣΟΚ αποτελούν σύμπτωση.
Αυτό, που ενδεχομένως θα γράφει και η σημερινή «Αυγή» (δίπλα, ίσως, στην απάντηση της... εφημερίδας στους Going Through με τους οποίους βρίσκεται σε κόντρα*), θα μπορούσε κάποιος πολύ ευκολόπιστος να το πιστέψει. Άλλωστε, στις 3 Σεπτεμβρίου δεν δικαιούται μόνο το ΠΑΣΟΚ να κάνει συγκεντρώσεις.
Αλλά, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει να αφήσει καμία αμφιβολία, ακόμη και σε εκείνους που μπορεί να έχουν, σχετικά με τα όσα πρεσβεύει. Και έτσι, για να διαφημίσει την ομιλία του (μαυρισμένου από τις τριών εβδομάδων διακοπές) ηγέτη Αλέξη Τσίπρα κυκλοφόρησε την αφίσα που βλέπετε δίπλα (ανοίγει με κλικ). Πρόκειται για αφίσα που κάνει «μπαμ» ότι αποτελεί αντιγραφή εκείνων του ΠΑΣΟΚ στη δεκαετία του 1980 μιας και κυριαρχούν τα συνθήματα του κόμματος από τη συγκεκριμένη εποχή. Ακριβώς τα ίδια! Και έχει και λίγο πρασινάκι πάνω, έτσι για να σπάει το λευκό και να κάνει αντίθεση με το κόκκινο...
Το μόνο που δεν σκέφτηκαν στο ΣΥΡΙΖΑ ήταν να κάνουν την εκδήλωση στο κλειστό του Περιστερίου, που ονομάζεται «Ανδρέας Παπανδρέου»! Θα είχε ιδιαίτερο συμβολισμό! Επίσης, πληροφορίες ότι πριν από τη συγκέντρωση θα ακούγεται από τα μεγάφωνα το «Καλημέρα Ήλιε» διαψεύδονται από την Κουμουνδούρου αν και η Μυρσίνη Λοΐζου δεν θα είχε πρόβλημα να χρησιμοποιηθεί από το νέο ΠΑΣΟΚ.
* Αξίζει να διαβάσετε το σχόλιο του ΣΥΡΙΖΑίου με το πετυχημένο όνομα «ΑΗΔΙΑ» στο σάιτ του «Πρώτου Θέματος». Αναπαράγει και αυτός το γνωστό παραμύθι με την εμπάθεια των ΜΜΕ στον ΣΥΡΙΖΑ επειδή η ιστοσελίδα απλά ασχολήθηκε με το θέμα καταγράφοντας μάλιστα τις απόψεις όλων των εμπλεκομένων. Ενώ θα έπρεπε απλώς να περιοριστεί και να γράψει πόσο δίκιο έχει η «Αυγή»...

Το νέο σόου του Τζόκοβιτς με τον νεαρό που ήθελε να τον... παντρευτεί!

Ένα ακόμη σόου του μοναδικού Νόβακ Τζόκοβιτς, αυτή τη φορά στις ΗΠΑ όπου συμμετέχει στο US Open.

Στη διάρκεια της προπόνησής του στη Νέα Υόρκη, ο Σέρβος τενίστας άκουσε έναν νεαρό από τους θεατές να φωνάζει «Θα με παντρευτείς;». Ο κόσμος γέλασε το ίδιο και αυτός και παράλληλα κάλεσε τον πιτσιρικά να κατέβει στο κορτ. Εκεί του έδωσε τη ρακέτα του και τον άφησε να παίξει για λίγο υπό τα χειροκροτήματα του κόσμου...

Ποια δημοκρατία;

«Δημοκρατία έχουμε». Τριάντα οκτώ χρόνια τώρα, η φράση εκστομίζεται σχεδόν τελετουργικά, σαν οξύμωρο παράγγελμα για την παραβίαση του δημοκρατικού κανόνα.

Δημοκρατία δεν έχουμε; Θα σου κλείσω τον δρόμο. Θα σου κλείσω το πανεπιστήμιο. Θα σου σπάσω το κεφάλι, αν πατήσεις το δίκιο μου. «Έχουμε δημοκρατία» κάθε φορά που η δημοκρατία αποδεικνύεται πολύ στενή για να χωρέσει ένα αυτόνομο, «αυτοδιαχειριζόμενο» δίκιο.

Με το ίδιο ξόρκι εγκαινίασε την κοινοβουλευτική του παρουσία και το πρωτοπαλίκαρο της Χρυσής Αυγής. «Δημοκρατία έχουμε», έκραζε. Την είχε ανάγκη για να αντλήσει «το δικαίωμα να χαρακτηρίζει τους λαθρομετανάστες σκουπίδια». Για να αποκαλεί «τυφλούς ή τρελούς» δύο δικαστικούς λειτουργούς. Για να ζητάει από τον υφυπουργό Δικαιοσύνης «μ' ένα τηλεφώνημα» να τους συνετίσει.

Απέναντι σε αυτή την κανιβαλική συνθηματολογία, ο υφυπουργός δεν μπήκε στον κόπο να αντιτάξει τα αυτονόητα. Δεν μπήκε στον κόπο να του θυμίσει ότι καμία δημοκρατία δεν αξίζει να λέγεται δημοκρατία όταν δεν σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ανεξαρτήτως φύλου, φυλής, θρησκείας ή αθρησκείας. Καμία δημοκρατία δεν μπορεί να λέγεται δημοκρατία όταν ένα όργανο της εκτελεστικής εξουσίας σηκώνει το τηλέφωνο για να δώσει εντολές σε δικαστές.

Οι απαντήσεις αυτές μπορεί να ακούγονται αφόρητα «ακαδημαϊκές». Σήμερα -ίσως πει κανείς- είναι αργά. Σήμερα πια βγαίνουν ρόπαλα. Βγαίνουν σουγιάδες.

Όμως, η Πολιτεία δεν προστατεύεται στα πεζοδρόμια. Προστατεύεται στα βουλευτήρια και τα δικαστήρια. Όταν ο Μπρέιβικ απέσυρε από τη ζωή 77 «σκουπίδια», η Πολιτεία τον δίκασε νηφάλια. Απέκλεισε μέχρι κι έναν ένορκο που είχε τολμήσει να εκφραστεί υπέρ της θανατικής ποινής.

Οι δημοκρατίες που κινδυνεύουν, δεν απαντούν στους εχθρούς τους με τα μέσα των εχθρών τους. Δεν αποκτηνώνονται. Αμύνονται με την πειθώ των θεσμών τους. Οι δημοκρατίες απαντούν νορβηγικά.

(του Μιχάλη Τσιντσίνη από τα «Νέα»)

Η φωτογραφία της εβδομάδας

Ο ξάδερφος που κατοικεί στον ζωολογικό κήπο του Λονδίνου, ζυγίζεται από την υπάλληλο, που όπως είναι φυσικό, δεν μπορεί να αντισταθεί στη γοητεία των πιγκουίνων...

23/8: Πανευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης των θυμάτων του σταλινισμού και του ναζισμού

Η σημερινή ημέρα έχει οριστεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως Ημέρα Μνήμης για τα θύματα του σταλινισμού και του ναζισμού.

Η Ευρώπη θυμάται τα εκατομμύρια ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους από τα τυρρανικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα καθώς και εκείνους που δοκιμάστηκαν, απελάθηκαν, βασανίστηκαν κλπ. αλλά ήταν πιο τυχεροί και επέζησαν

Η 23η Αυγούστου δεν επελέγη τυχαία. Σαν σήμερα το 1939, η ναζιστική Γερμανία και η σταλινική ΕΣΣΔ υπέγραψαν το σύμφωνο μη επίθεσης, το οποίο -όπως αποκαλύφθηκε μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου- περιελάμβανε και μυστικό πρωτόκολλο διαχωρισμού των κρατών της ανατολικής Ευρώπης, που θα περνούσαν στην κατοχή των δύο δυνάμεων. Το σύμφωνο υπογράφηκε από τους υπουργούς εξωτερικών Μολότοφ και Ρίμπεντροπ και έχει πάρει το όνομά τους.

Μόλις οκτώ ημέρες αργότερα, οι ναζί επιτέθηκαν στην Πολωνία, κίνηση που σηματοδότησε την έναρξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Άλλωστε, η συμφωνία με τους Σοβιετικούς επέτρεπε στον Αδόλφο Χίτλερ να έχει καλυμμένα τα νώτα του προς την ανατολή ώστε να συγκεντρωθεί στις επιχειρήσεις προς τη δύση. Σημειώνεται πως δύο εβδομάδες μετά τη γερμανική εισβολή (στις 17 Σεπτεμβρίου), η Πολωνία δέχθηκε την επίθεση και των Σοβιετικών, που κατέλαβαν το ανατολικό μέρος της χώρας.

Το σύμφωνο μη επίθεσης έπαψε να ισχύει τα ξημερώματα της 22ας Ιουνίου 1941 όταν η Γερμανία επιτέθηκε στη Σοβιετική Ένωση, κάτι που ο Ιωσήφ Στάλιν δεν περίμενε ότι θα συμβεί και μάλιστα είχε αγνοήσει όλες τις σχετικές προειδοποιήσεις.

Στην πάνω φωτογραφία: κοινή παρέλαση ναζί και Σοβιετικών στις 23 Σεπτεμβρίου 1939 στην κατεχόμενη Πολωνία.

Στην κάτω: Γερμανός και Σοβιετικός αξιωματικός ανταλλάσουν χειραψία μετά την επιτυχία της εισβολής στην Πολωνία.

Ο (νεο)Έλλην ταξιδεύει (3)

Να ένας ακόμη φέρελπις νέος στο λεωφορείο. Έχει απλώσει το ένα πόδι στο διπλανό κάθισμα και το άλλο σε ένα στήριγμα μπροστά από τη θέση του, ενώ με το παπούτσι ακουμπά το μηχάνημα ακύρωσης εισιτηρίων.

Μετά τον νούμερο 1 και τον νούμερο 2, ας θαυμάσουμε και αυτόν... Νομίζω πως είναι ο καλύτερος από τους τρεις.

Ανακαλύφθηκε... Serious Sirizaius!

Εντάξει, ο τίτλος είναι υπερβολικός αλλά όχι και εκτός πραγματικότητας καθώς βρέθηκε -επιτέλους!- ένας άνθρωπος από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος δείχνει να διατηρεί επαφή με την κοινή λογική. Σαν τη μύγα μες στο γάλα. Τα καλά πρέπει να τα λέμε.

Τη στιγμή που το ίδιο του το κόμμα κρύβει τη συνάντηση του αρχηγού του με τον Πρόεδρο του Ισραήλ Σιμόν Πέρες (!), που ο ένας βουλευτής (Παναγιώτης Λαφαζάνης) λέει τι καλό «όπλο» θα ήταν για την Ελλάδα η... χρεοκοπία, ένας άλλος (Δημήτρης Στρατούλης) υποστηρίζει πως δεν έχει και μεγάλη σημασία αν θα έχουμε ευρώ ή δραχμή και ένας τρίτος (Θοδωρής Δρίτσας) στέκεται στο πλευρό των φοροφυγάδων της Ύδρας, ο Δημήτρης Παπαδημούλης αντέδρασε -στην τελευταία περίπτωση- και είπε δύο λόγια σοβαρά.

«Το δίκιο του Υδραίου φοροφυγά μου είναι απεχθές. Όσο μεγαλύτερη η φοροδιαφυγή, τόσο αγριότερη η περικοπή μισθών, συντάξεων. Καθαρές κουβέντες. Όχι στη μνημονιακή πολιτική, την ασυλία των ισχυρών, την άδικη φοροκαταιγίδα. Αλλά και καμία ανοχή στην προκλητική φοροδιαφυγή τύπου Ύδρας», ανέφερε χαρακτηριστικά πηγαίνοντας κόντρα σε πολλούς του χώρου του, οι οποίοι είχαν αρχίσει (και συνεχίζουν) να λένε διάφορες «επαναστατικές» γραφικότητες.

Μακάρι το παραπάνω... κρούσμα σοβαρότητας να είναι μεταδοτικό στην αξιωματική αντιπολίτευση και να αποτελέσει την απαρχή της μεταμόρφωσής της σε υπεύθυνη δύναμη. Γιατί προς το παρόν αντί να προσφέρει ουσιαστικό εναλλακτικό πλάνο για την αντιμετώπιση της κρίσης, το μόνο που κάνει, είναι να λαϊκίζει άγρια και να λέει συνεχώς «όχι». Α, και να αναμασά την καραμελίτσα με το πόσο σκληρή την πολεμούν τα ΜΜΕ...

Χαρτοφύλακας: το «όπλο» κατά της φοροδιαφυγής!

Χάζευα πριν από λίγο το protagon και κάτω από ένα άρθρο του Κώστα Γιαννακίδη για τα γεγονότα της Ύδρας, είδα ένα ωραίο σχόλιο με μία ιδέα που θα μπορούσε -ίσως- να βάλει τέλος στο πρόβλημα με τη φοροδιαφυγή. Η λύση είναι τόσο απλή: ένας χαρτοφύλακας!

Το σχόλιο -με την υπογραφή diacris- έχει ως εξής:

«Κλειδιά σπιτιού και αυτοκινήτου, πορτοφόλι, τσιγάρα, αναπτήρας, ταυτότητα, δίπλωμα, γυαλιά, άδεια ΙΧ, κινητό, στυλό, κάτι χάπια, εισιτήρια... Για όσα κουβαλάω συνήθως μαζί μου, δε με βολεύουν οι τσέπες. Έτσι, τα έριξα κάποτε όλα μαζί σε μια μαύρη τσάντα- χαρτοφύλακα και ξένοιασα. Τώρα δεν την αποχωρίζομαι πια ούτε στις διακοπές. Ακόμη και με βερμούδα, σαγιονάρες και ψάθινο καπέλο, η τσάντα, τ σ ά ν τ α… 

Μέσα στα χρόνια, εκτός από πρακτικός, αυτός ο δερμάτινος χαρτοφύλακας έχει αποδειχτεί και σωτήριος. Με βλέπουν και βγάζουν μόνοι τους τα συμπεράσματά τους. Ειδικά στις διακοπές: Στο μπαρ μπορεί να σερβίρουν σε όλους τριγύρω ξεγυρισμένες μπόμπες, αλλά σε εμένα και στην παρέα μου φέρνουν σφραγισμένο μπουκάλι και το ανοίγουν επιδεικτικά με βλέμμα όλο νόημα μπροστά μου. Σου λέει, «άσε καλύτερα να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο». 

Στα περισσότερα μέρη, επί τη εμφανίσει του χαρτοφύλακα μου δίνουν από μόνοι τους απόδειξη. 

Στις ελάχιστες φορές που δεν συνέβη αυτό, ρωτάω με ψυχρή ειρωνεία «αποδειξούλα στο (όνομα νησιού) δεν παίζει;», γυρίζοντας λίγο, ώστε να φανεί ο χαρτοφύλακας. Από τη βιασύνη τους να ορμίσουν στην ταμειακή, τους φεύγουν όσα κρατάνε στα χέρια, ενώ ταυτόχρονα ακούω και ποτάμια εξηγήσεων που δεν ζήτησα: «Να, εμείς πάντα βγάζουμε απόδειξη, αλλά δεν τις παίρνει ο κόσμος. Ορίστε, δείτε πόσες έχω εδώ, αν θέλετε πάρτε κι αυτές». Πάνω- κάτω το ίδιο συμβαίνει στα καράβια, στα ενοικιαζόμενα δωμάτια, στα εστιατόρια, παντού. Βέβαια, κάποιες φορές ο μαύρος μου χαρτοφύλακας παίρνει προεκτάσεις. 

Ένα πρωί πριν τρία χρόνια στη Σίκινο, την ώρα που κατέβαινα αγουροξυπνημένος να συναντήσω την παρέα μου για καφέ, ένας που έσερνε στο δρόμο ένα καρότσι, με χαιρέτησε σχολιάζοντας καλόκαρδα «Τι να κάνεις… Άλλοι κάνουν διακοπές και εσύ κι εγώ μεροκάματο». Νομίζω ότι αν κυκλοφορήσουμε κάμποσοι στις διακοπές με μαύρες τσάντες- χαρτοφύλακα, είναι πιθανό μέχρι και το χρέος της χώρας να καταστεί βιώσιμο».

Mια γελοιογραφία ακόμη...

Του Δημήτρη Χαντζόπουλου από τα «Νέα» (προφανώς εντάσσεται στο πλαίσιο του πολέμου κατά του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν κηρύξει τα καθεστωτικά ΜΜΕ αλλά ακόμη κι έτσι, έχει γούστο)