Μία μικρή ιστορία αλληλεγγύης

Μία μικρή, ωραία και επίκαιρη ιστορία από τη σελίδα της Βίβιαν Ευθυμιοπούλου στο facebook:

«Πριν από λίγο σε σούπερ μάρκετ της Αγίας Παρασκευής, στο ταμείο είναι ένα γηραιός ρακένδυτος με 3-4 κονσέρβες κι ένα γκαζάκι.
Η νεαρή ταμίας τον κοιτάει και του λέει "Φύγετε κύριε, η εταιρεία μας δικαιολογεί κάποια δωρεάν καλάθια". Της δίνει 1000 ευχές.
Μόλις εκείνος απομακρύνεται, η ταμίας ανοίγει την τσάντα της και βάζει τα χρήματα στο ταμείο από το πορτοφόλι της.
Πεταγόμαστε 2-3 που έχουμε μείνει κάγκελο και της λέμε να τα πληρώσουμε εμείς.
Μας κοιτάζει αυστηρά: "Εγώ το αποφάσισα, εγώ θα τα πληρώσω. Ελάτε, παρακαλώ, μην δημιουργείτε ουρά".
Ένα κοριτσάκι τόσο δα. Πόσα να παίρνει; 500 ευρώ; Πολλά λέω.
Αλληλεγγύη, ρε».
Το πραγματικό ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο καθώςκαι η σεμνότητα σπανίζουν στις μέρες μας. Αλλά δεν λείπουν ολοκληρωτικά...

Θιβετιανοί αυτοπυρπολούνται για να δείξουν την αντίθεσή τους στις κινεζικές δυνάμεις κατοχής

Εδώ και πολλές δεκαετίες, οι Θιβετιανοί στενάζουν κάτω από τον κινεζικό ζυγό και ένας από τους τρόπους που έχουν βρει για να καταδείξουν την αντίθεσή τους στους κατακτητές αλλά και για να τραβήξουν την προσοχή του έξω κόσμου, είναι οι αυτοκτονίες διαμαρτυρίας.

Περίπου 30, πολλοί εκ των οποίων έφηβοι, έχουν αυτοπυρποληθεί από τις αρχές του 2011 στο Θιβέτ και τις κινεζικές επαρχίες Σετσουάν και Τσινγχάι. Παρά την αυστηρή λογοκρισία, κάποιες από τις περιπτώσεις αυτές έγιναν ευρέως γνωστές.
Ενδεικτικά:
Ένας βουδιστής μοναχός ήπιε βενζίνη πριν την περιχύσει στο κεφάλι του και βάλει φωτιά στο σώμα του.
Δύο νεαροί αυτοπυρπολήθηκαν και άρχισαν να τρέχουν μαζί στους δρόμους φωνάζοντας υπέρ της επιστροφής του Δαλάι Λάμα.
Μία μοναχή (στη φωτογραφία) περπάτησε φλεγόμενη σε πολυσύχναστο δρόμο και κάποια στιγμή, μια γυναίκα άπλωσε στα πόδια της μια λευκή εσάρπα -μια παραδοσιακή θιβετιανική ένδειξη σεβασμού.
Ωστόσο, η μη βίαιη αντίσταση των Θιβετιανών στις δυνάμεις κατοχής μίας χώρας, που ανήκει στο... Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, δεν δείχνουν να συγκινούν πολλούς καθώς η οικονομική -και όχι μόνο- δύναμη της Κίνας, της εξασφαλίζει ασυλία. Όλοι θέλουν να τα έχουν καλά με τον ισχυρό...

Δουλειά της είναι να κοιμάται σε πολυτελή ξενοδοχεία!

Αυτές είναι δουλειές! Η κυρία της φωτογραφίας κοιμάται σε δωμάτια πολυτελών ξενοδοχείων στην Κίνα και δοκιμάζει την ποιότητα τους προκειμένου να αποφασίσει εάν είναι κατάλληλα να υποδεχτούν πελάτες.

Η Ζουάνγκ και άλλα δύο άτομα είχαν την τύχη με το μέρος τους καθώς επελέγησαν ανάμεσα σε 8.000 υποψήφιους που εκδήλωσαν ενδιαφέρον για τη συγκεκριμένη θέση.
Μέχρι τώρα έχει κοιμηθεί σε περισσότερα από 200 ξενοδοχεία ωστόσο είναι υποχρεωμένη να κρατάει την ταυτότητα της κρυφή για να μην την αντιληφθούν οι υπεύθυνοι της κάθε επιχείρησης που επισκέπτεται.

Ο κομψός και... γραβατωμένος πλανόδιος ψιλικατζής της παλιάς Αθήνας...

Ο φίλος Ανδρέας μου έστειλε ένα άλμπουμ από φωτογραφίες της παλιάς Αθήνας.

«Κόλλησα» με αυτήν (κλικ για να τη δείτε καλύτερα), στην οποία βλέπουμε πλανόδιο ψιλικατζή πριν από πολλές δεκαετίες.
Μου έκανε εντύπωση το πολύ καλό ντύσιμο, μέχρι και γραβάτα φοράει!
Αν μη τι άλλο, οι παλιοί Αθηναίοι ήταν κομψοί!
(Πηγή: facebook.com/group.php?gid=40347363414)

Μια κιθάρα σπασμένη

Κείμενο του Στάθη Παχίδη, στο protagon.gr. Προσέξτε -ιδιαίτερα- τι λέει στην προτελευταία πρόταση της τοποθέτησής του.

'Αν κέρδισε με τα όπλα η Δεξιά την νομή της Εξουσίας στον Εμφύλιο, η Αριστερά με το φωτοστέφανο του ηττημένου και των αναπάντητων αν, στα χρόνια που ακολούθησαν, κυριάρχησε στον χώρο του Πολιτισμού -καθόλου αμελητέο έπαθλο, αν σκεφτείς τη δύναμη της ιδέας και της λέξης. Ο Homo Stalinicus, ο νους που εξέθρεψε μια συγκεκριμένη εποχή και ιδεολογία, είχε ανάγκη τον ταγό, τον στρατευμένο ιδεολόγο καλλιτέχνη, που, από κορυφαίος του Χορού και φιτίλι έκρηξης σπάνιου αισθήματος, έγινε συχνά ντουντούκα σε συγκέντρωση.
Φαινόμενα περιφοράς κειμένων προς άγρα υπογραφών διανοουμένων και λοιπών τεθλιμμένων συγγενών έκαναν τον Επιτάφιο να ωχριά για χρόνια και το να πάρεις θέση ήταν αναγκαίο, έστω κι αν ήθελες να μείνεις όρθιος. Χρειαζόμασταν σαν κοινωνία προφανώς τον μπροστάρη, τον ταγό, το ενάντια, το μετερίζι και άλλες αδικοσκοτωμένες λέξεις…
Στα χρόνια της Κρίσης αλλά και της Διάκρισης δε θα μπορούσαν τα ανακλαστικά τόσων χρόνων να μην εμφανιστούν. Επιτακτικό φάνηκε ξανά το «πάρε θέση» ή το ακόμη καλύτερο «μα γιατί δεν μιλούν οι πνευματικοί άνθρωποι;» -με ό,τι εννοούσε ο καθένας μ’ αυτές τις λέξεις. Μαζί όμως ήρθαν και οι διαψεύσεις, οι «προδοσίες», «οι προδομένοι» και οι «προδότες»- οι διαχωριστικές γραμμές βγήκαν πάλι παγανιά, μια και τόσες προβολές όλων μας πάνω στους μεταπολιτευτικούς ήρωες άρχισαν να θολώνουν. Το νέο «αντί» εφάπτεται πια με τη λέξη Μνημόνιο και τα παράγωγά της -και βάρδα και αν δεν έχεις την επαρκή αγανάκτηση. Αν και τα μανταλάκια, όπου κρεμάται η αντίθετη άποψη είναι πια ηλεκτρονικά, το «ενάντια» εξακολουθεί να είναι σιγουράκι και πάντα ευπώλητο είδος στην πιάτσα και επόμενο είναι οι ντουντούκες να το χειριστούν, διαχειριστούν, ναρκισσευτούν, αξιοποιήσουν, εκμεταλλευτούν, εισπράξουν (διαλέγει ο καθείς την δική του εκδοχή).
Αν όμως η κωμωδία παρεξηγήσεων της μεταπολίτευσης τελειώνει με φινάλε από θρίλερ, αναγκαίο είναι το τέλος του αυτομαστιγώματος αλλά και η αναζήτηση της άλλης και νέας θέασης της επόμενης μέρας. Όσο κι αν έσφιξαν τα πράγματα, το επόμενο κάδρο δεν μπορεί να 'χει ομιλούντες ανθ’ ημών αλλά και «πες τα ρε μεγάλε»… Το αύριο οφείλει να 'χει αυτενέργεια και θέλει φωνή με χροιά και πρόσωπο.
Το επόμενο κάδρο δεν μπορεί να 'χει μια κιθάρα σπασμένη από «προδομένα» νεράντζια στην Δάφνη -την κιθάρα του Γιώργου Νταλάρα, όποια γνώμη κι αν έχει για τον άνδρα ο καθένας. Οι άλλοτε λαλίστατες ντουντούκες σιωπούν, δείχνοντας πόσο παλιές, μικρόψυχες και ξεμειναμένες είναι. Δεν είναι καιρός για αυταπάτες -την κιθάρα θ’ ακολουθήσουν το μολύβι, το πληκτρολόγιο, η σκηνή, η κάμερα, ο χρωστήρας… Το επόμενο κάδρο θέλει φωνή με καθαρή χροιά και καθαρό πρόσωπο…'

«Ενοχλητικές» αλήθειες και τροφή για σκέψη από τον Γιάννη Μπέζο

Λίγοι άνθρωποι τολμούν αυτήν την εποχή να βγουν, να μιλήσουν ευθέως και να πουν ανοιχτά τις απόψεις τους, δίχως να τους απασχολεί το «τι θα σκεφτεί ο κόσμος». Ευτυχώς, ο Γιάννης Μπέζος είναι ένας εξ αυτών.

Ο δημοφιλής ηθοποιός παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή του ΣΚΑΪ, «στην πράξη.gr» (επί τη ευκαιρία τη συνιστώ σε όλους) και κατέθεσε τη γνώμη του χωρίς φόβο και πάθος, δίχως ίχνος λαϊκισμού και με καμία διάθεση να χαϊδέψει αυτιά, όπως δυστυχώς κάνουν οι περισσότεροι.
Σταχυολόγησα τα πιο σημαντικά αποσπάσματα και τα παραθέτω:

* «Αν ακολουθήσεις τι θέλει η κοινή γνώμη θα σε πάει στα σπήλαια. Πρέπει να πας ανάποδα. Αυτό λάθος κάνουν οι πολιτικοί μας. Κάνουν τα χατίρια του κόσμου. Δεν πρέπει να κάνεις τα χατίρια των ανθρώπων. Πρέπει να τους λες την αλήθεια σου. Ο κόσμος δεν θέλει καμία αλλαγή ποτέ. Θέλει την ησυχία του. Θέλει να μείνει στο τζάκι δίπλα, στη ζεστασιά, να ζήσει συντηρητικά και να πεθάνει ήσυχος. Αν λοιπόν ακολουθήσω το τι θέλει η κοινή γνώμη ή αν το είχα ακολουθήσει, δεν θα ήμουν τίποτα».
* «Η τηλεόραση δεν μπορεί να κάνει τέχνη. Δεν μπορεί να κάνει γιατί είναι οικιακή συσκευή. Ζητάμε από την τηλεόραση να κάνει τέχνη, σαν να ζητάμε να κάνει τέχνη το ψυγείο. Δεν γίνεται»!
* «Οι αγράμματοι κάνουν πολύ θόρυβο. Αυτό με ενοχλεί. Αυτοί που δουλεύουν στα κτήματα για να επιβιώσουν, δεν είναι αγράμματοι. Συνήθως. Και δεν λένε μπούρδες. Ακριβώς γιατί δουλεύανε. Οι άλλοι, οι οποίοι κάνουν ότι σπουδάζουνε, κάνουν ότι πάνε σχολείο, κάνουν ότι ξέρουν τα πάντα και μιλάνε πάρα πολύ, ναι με αυτούς είμαι σνομπ. Δεν μιλώ για τους ανθρώπους που εργάζονται. Αυτούς τους σέβομαι πάρα πολύ και συνήθως αυτοί οι άνθρωποι δεν κάνουν και θόρυβο. Είναι πολύ ουσιαστικοί».
* «Αυτό δεν κάνουμε εμείς με τους ξένους; ‘Δεν ντρέπεστε, αλήτες, μας κάνατε, μας ράνατε. Φέρτε και κανά φράγκο τώρα’. ‘Άντε, πάρτε ρε παιδιά’ λένε αυτοί. Ωραία σχέση...»
* «Θα προσέχετε γύρω μας το κλίμα που υπάρχει, ότι φταίει όλη η Ευρώπη. Όλη όμως. Δηλαδή ότι αποφάσισε όλη η Ευρώπη να μας καταστρέψει γιατί μας φοβάται. Όχι, εμείς φοβόμαστε. Φοβόμαστε και δεν έχουμε εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας. Και δεν έχουμε εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας γιατί δεν τις ξέρουμε τις δυνάμεις μας, γιατί δεν ξέρουμε την ιστορία μας, γιατί είμαστε αγράμματοι. Δεν δίνουμε σημασία στην παιδεία, έχουμε πάει στα εύκολα και στην κατανάλωση. Υποκαταστήσαμε τις πραγματικές αξίες της ζωής με πράγματα αναλώσιμα».
* «Τώρα πάει το Καγιέν. Και φοβάμαι πως δεν υπάρχει ούτε γαϊδούρι. Τώρα, ποδαρόδρομο ωραίο, για γυμναστική και σιγά σιγά, με τις δυνάμεις μας, να πάρουμε κανένα αυτοκινητάκι να προχωρήσουμε. Μια χαρά θα είναι το αυτοκινητάκι. Δεν παθαίνουμε τίποτα. Δεν χάνουμε το κύρος μας. Πλασματικό ήταν το κύρος μας. Πηγαίνουμε σε μία ταβέρνα, παραγγέλνουμε για 30 και είμαστε τρεις. Τα υπόλοιπα τα πετάμε. Και μετά τραγουδάμε ‘Φτωχολογιά, για σένα κάθε μου τραγούδι’. Όλοι μαζί. Πρέπει η Ελλάδα να στρίψει. Αν δεν στρίψει θα πέσει πάνω στον τοίχο, θα σπάσει τα μούτρα της και θα ησυχάσει»!

Επτά χρόνια χωρίς τον Σταύρο Κουγιουμτζή

Η Μελίνα Ασλανίδου από αφιέρωμα στον Σταύρο Κουγιουμτζή στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού το 2008. Οι στίχοι του Μάνου Ελευθερίου

Συναυλία Νταλάρα στη Δάφνη: τα πρώτα σημάδια αντίστασης;

Τώρα αρχίζουν να γίνονται γνωστές οι πρώτες πληροφορίες για το πώς εξελίχθηκε η σημερινή συναυλία του Γιώργου Νταλάρα στη Δάφνη. Οι νερατζόμαγκες δημιούργησαν και πάλι μπάχαλο στο πλαίσιο της... κοινωνικής αντίδρασης με συνέπεια να εκτυλιχθούν ξανά δυσάρεστες σκηνές. Αυτό ήταν κάτι που όλοι μας περιμέναμε.
Ωστόσο, τούτη τη φορά θα αναφερθώ σε κάποια πράγματα που προκάλεσαν θετική εντύπωση. Δεν θα σταθώ, φυσικά, στο ότι ο Νταλάρας απέδειξε ξανά πόσο μεγάλος μάγκας είναι αφού ολοκλήρωσε τη συναυλία παρά τις αποδοκιμασίες και τα πάσης φύσεως αντικείμενα που εκτοξεύτηκαν προς την πλευρά του.
Θα κάνω λόγο, όμως, για δύο άλλα γεγονότα. Πρώτον, στο ότι ο κόσμος γέμισε τον χώρο της συναυλίας παρότι όλοι ήξεραν ότι επρόκειτο να δημιουργηθούν επεισόδια από τους γνωστούς. Δεν φοβήθηκαν, όμως, και πήγαν. Άνθρωποι κάθε ηλικίας.
Το δεύτερο είναι ότι όταν άρχισαν οι αποδοκιμασίες και οι επιθέσεις, σημαντική μερίδα του κόσμου που πήγε να ακούσει -και όχι να... δείρει- αντέδρασε. Δεν κάθισε να υπομείνει την αλητεία όπως συνέβαινε ως τώρα. Πολλοί αποδοκίμασαν τους λυσσασμένους «κοινωνικούς αγωνιστές», φώναξαν συνθήματα υπέρ του Νταλάρα και του ζητούσαν να συνεχίσει να τραγουδά, ενώ κάποιοι δεν «μάσησαν» από τις απειλές και τα έβαλαν ευθέως με τους βαρύμαγκες.
Τα δύο παραπάνω γεγονότα ίσως να μη σημαίνουν τίποτα αλλά ίσως και να καταδεικνύουν ότι σιγά σιγά κάποιοι αρχίζουν να αντιστέκονται σε τέτοια φαινόμενα και σε όσους τα προκαλούν. Πολύ πιθανόν να βιάζομαι να βγάλω συμπεράσματα αλλά ελπίζω να είναι έτσι...

Τα ελληνικά υπερόπλα, ο Έκτος Άγγελος και η ελληνοσερβική αυτοκρατορία στα Βαλκάνια

Έχει περάσει καιρός από την τελευταία φορά που ανήρτησα πρωτοσέλιδο της «Ελεύθερης Ώρας». Για αυτό σήμερα επανέρχομαι δυναμικά με δύο, το χθεσινό και το σημερινό.
Φυσικά, και στα δύο φύλλα υπάρχουν συνταρακτικές αποκαλύψεις, που αποτελούν προϊόν άρτιας δημοσιογραφικής δουλειάς και επίπονου ρεπορτάζ. Έτσι, μεταξύ άλλων μαθαίνουμε ότι ως Έλληνες έχουμε υπερόπλα, που κάποιος μας εμποδίζει να χρησιμοποιήσουμε, ότι ο Έκτος Άγγελος σάλπισε τον Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο και πως μαζί με τους Σέρβους, θα φτιάξουμε αυτοκρατορία στα Βαλκάνια!

Τρομερή γελοιογραφία για την επίθεση στον Νταλάρα

Του Δημήτρη Χαντζόπουλου, από τα «Νέα».

Μία λέξη για ό,τι συνέβη στον Νταλάρα, θα πείτε κ. Θεοδωράκη;

Κάποτε, στην Ελλάδα που βασίλευε το παρακράτος, ένας γενναίος μουσικός, ο Μίκης Θεοδωράκης γινόταν στόχος αγροίκων σε πολλές συναυλίες που διοργάνωνε.
Το «λάθος» του; Δεν ήταν αρεστός σε κάποιους. Αυτά που έλεγε δεν άρεσαν σε ορισμένους ανθρώπους, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν βία σε βάρος του και δημιουργούσαν επεισόδια στις συναυλίες του. Άλλοτε τις διέκοπταν, άλλοτε τις ματαίωναν, ενώ άλλοτε το ίδιο το κράτος δεν του επέτρεπε να εμφανίζεται.
Περίμενα, λοιπόν, ότι ο Θεοδωράκης μόλις έβλεπε τα όσα συνέβησαν στη συναυλία του Γιώργου Νταλάρα, με τον οποίο μάλιστα έχει συνεργαστεί στο παρελθόν, θα έπαιρνε θέση. Έλεγα ότι θα ξυπνούσαν μέσα του μνήμες άλλων εποχών, θα θυμόταν τι έχει τραβήξει ο ίδιος και ως εκ τούτου τα δημοκρατικά αντανακλαστικά του θα έπαιρναν μπρος. Πίστευα ότι θα ήταν ο πρώτος που θα καταδίκαζε, πως κάτι θα βρει να πει για τους θρασύδειλους κρανιοφόρους «επαναστάτες». Άλλωστε, δεν είναι από εκείνους που μασούν τα λόγια τους.
Δυστυχώς, διαψεύστηκα. Δεν έχω βρει μία κουβέντα του στο διαδίκτυο, μία ανακοίνωση της Σπίθας, κάτι που να μαρτυρά ότι ο Θεοδωράκης καταδικάζει αυτό που έγινε απέναντι σε έναν καλλιτέχνη. Αν κάτι έχει πει και δεν το έχω πάρει είδηση, τότε ζητώ συγνώμη. Ελπίζω να κάνω λάθος, αλλά μάλλον δεν κάνω...
Πάντως, κάποιοι βρήκαν το σθένος να πουν τα πράγματα με το όνομά τους. Χαίρομαι για τον Μανόλη Μητσιά, τον Στάθη Δρογώση, τον Μπάμπη Τσέρτο που υπερασπίστηκαν τα αυτονόητα (εδώ έχουμε φτάσει, να μιλάμε για τα βασικά μίας πολιτισμένης κοινωνίας), λυπάμαι αντίθετα για την Ντένια Κουρούση (αν και δεν την ξέρω) που είπε -σε γενικές γραμμές «ναι μεν αλλά» (αυτοί είναι οι χειρότεροι από όλους) και διάφορους άλλους, οι οποίοι κινήθηκαν προς την ίδια κατεύθυνση.
Δυστυχώς, στην τελευταία κατηγορία ανήκουν οι περισσότεροι - από όλους τους κοινωνικούς χώρους, που χάρηκαν για την επίθεση στον κορυφαίο ερμηνευτή.
Στο βίντεο, η απάντηση του Νταλάρα στους... επαναστάτες, που έχοντας επιτελέσει το καθήκον τους είχαν φύγει από τον χώρο της συναυλίας καταφέρνοντας καίριο πλήγμα στο σύστημα.

Ο ΜΑΓΚΑΣ Νταλάρας και οι κάφροι!

Πριν από λίγες ημέρες έγραφα ότι η Ελλάδα σιγά σιγά δείχνει ότι μπορεί να αλλάξει.
Άκυρο!
Είδα τα χθεσινά αίσχη που έγιναν σε συναυλία του Γιώργου Νταλάρα στο Ίλιον και οφείλω να ομολογήσω ότι ως χώρα δεν υπάρχει περίπτωση να πάμε μπροστά. Κάποιοι ψευτοεπαναστάτες μπήκαν στην αίθουσα όπου γινόταν η δωρεάν συναυλία του καταξιωμένου ερμηνευτή και τον έβριζαν, του πέταξαν γιαούρτια, ακόμη και καρέκλες φωνάζοντάς τον «προδότη».
Αυτοί οι νεοφασίστες πήγαν σε έναν χώρο προκειμένου να χαλάσουν την εκδήλωση κάποιου που δεν γούσταραν (το οποίο είναι δικαίωμά τους) και έκαναν επίδειξη καφρίλας απέναντι σε έναν άνθρωπο που απλώς τραγουδούσε, μη σεβόμενοι ούτε τους υπόλοιπους, οι οποίοι είπαν απλώς να βγουν από το σπίτι τους και να πάνε να ξεχαστούν σε δωρεάν συναυλία.
Και όμως, παρά τις βρισιές, τα γιαούρτια που δέχθηκε και τις καρεκλιές, ο Νταλάρας έμεινε στη θέση του στη σκηνή και συνέχισε να τραγουδάει αψηφώντας τη ζούγκλα που δημιούργησαν οι ψευτόμαγκες. Μάλιστα, οι τελευταίοι τραβούσαν τις σκηνές που δημιουργούσαν με τις κάμερες hd, που αποτελούν σήμα κατατεθέν των Ελλήνων... επαναστατών. Ο τραγουδιστής, όμως, δεν σταμάτησε μπροστά στον όχλο και έδειξε πόσο μάγκας είναι πραγματικά.
Φυσικά, δεν αποτελεί έκπληξη ότι οι περισσότεροι που βλέπουν το παραπάνω βίντεο πανηγυρίζουν για την «επανάσταση» που έκαναν κάποια θρασύτατα ανθρωπάκια απέναντι σε έναν... τραγουδιστή, ενώ διάφοροι άλλοι λένε ότι πρέπει να τον λιντσάρουμε γιατί έχει διαφορετική γνώμη σε κάποια θέματα από άλλους.
Στην Ελλάδα του 2012 όποιος έχει άλλη άποψη από αυτή που «πρέπει» και ειδικά αν είναι πραγματικά επιτυχημένος (υπάρχει χώρος που δεν έχει γεμίσει ο Νταλάρας;), πρέπει να γνωρίζει ότι θα περνά από τέτοιες δοκιμασίες γιατί τάχα «ο λαός ξύπνησε».
Νομίζω ότι πρέπει επιτέλους να παραδεχθούμε ότι αυτή η χώρα δεν έχει σωτηρία. Ή για να το πω ακόμη πιο βαριά: εδώ, στα σκατά, μας αξίζει να βρισκόμαστε. Γιατί είμαστε αμόρφωτοι, ακαλλιέργητοι, ανιστόρητοι, άξεστοι, απολίτιστοι.
Για κατακλείδα ένα από τα πολλά σχόλια που διάβασα κάπου με αφορμή το παραπάνω βίντεο, το οποίο προφανώς είναι ενδεικτικό αναφορικά με την εικόνα που έχουν σχηματίσει για εμάς στο εξωτερικό όπου ο Νταλάρας θεωρείται τοπ. Το έγραψε ο Πίτερ: «Greeks shouting and rioting, the usual»...

Ελέφαντες συγκεντρώθηκαν γύρω από θυληκιά που γεννούσε για να την προστατέψουν από ύαινες!

Δύο φωτογραφίες από το πάρκο Αμποσέλι στην Κένυα αποκαλύπτουν την εντυπωσιακή συμπεριφορά των ελεφάντων.

Ένα κοπάδι συγκεντρώθηκε γύρω από μία θυληκιά για να την προστατέψει την ώρα που έφερνε στον κόσμο το μικρό της και ενώ σε κοντινή απόσταση βρισκόταν ύαινες και λιοντάρια που καραδοκούσαν.
Στην ουσία αποτέλεσαν τους σωματοφύλακες της... κυρίας καθώς την περικύκλωσαν καθιστώντας αδύνατη την επίθεση από οποιονδήποτε εχθρό. Άλλωστε, ποιος μπορεί να τα βάλει με τόσους πολλούς ελέφαντες;
Μεταξύ άλλων, μάλιστα, έπαιρναν και πετούσαν χώμα προκειμένου να καλύψουν τη μυρωδιά του αίματος και του πλακούντα ώστε να μην αντιληφθούν τα άλλα ζώα ότι εκείνη τη στιγμή είχαν γεννητούρια.
Και λίγο αργότερα, όπως βλέπετε στην κάτω φωτογραφία, όλοι μαζί καλοσώρισαν στη ζωή το μικρό ελεφαντάκι, που διακρίνεται στο μέσο...

Η φωτογραφία της εβδομάδας

Γυναίκα ψηφίζει σε απαρχαιομένο εκλογικό κέντρο της πυρηνικής υπερδύναμης, Ινδίας...

Υπογράφουμε για να αποτρέψουμε την εκτέλεση 36χρονου προγραμματιστή στο Ιράν

Ο Saeed Malekpour, Ιρανός προγραμματιστής, διατρέχει σοβαρό κίνδυνο ανά πάσα στιγμή να εκτελεστεί.

Ο 36χρονος Saeed, ο οποίος έχει ιρανική υπηκοότητα και είναι μόνιμος κάτοικος Καναδά, καταδικάστηκε σε θάνατο στις 19 Οκτωβρίου 2011 από το Παράρτημα 28 του Επαναστατικού Δικαστηρίου του Ιράν, ποινή που επικυρώθηκε από το Παράρτημα 32 στις 17 Ιανουαρίου.

Έχει καταδικαστεί σε θάνατο με την κατηγορία της «προσβολής και της βεβήλωσης του Ισλάμ», επειδή ένα λογισμικό που είχε αναπτύξει για το ανέβασμα φωτογραφιών στο ιντερνέτ, χρησιμοποιήθηκε για το ανέβασμα πορνογραφικών εικόνων χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει. Το Επαναστατικό Δικαστήριο τον καταδίκασε σε θάνατο, σε δίκη που σύμφωνα με μαρτυρίες, είχε διάρκεια μόλις 15 λεπτά.
Η Διεθνής Αμνηστία πιστεύει ότι ενώ τώρα ο Saeed Malekpour έχει πρόσβαση σε νομική εκπροσώπηση, αυτό δεν ίσχυε για το μεγαλύτερο διάστημα της κράτησης του.
Ο Saeed ζει στον Καναδά από το 2005 αλλά συνελήφθη στο Ιράν τον Οκτώβριο του 2008, όταν είχε πάει να επισκεφτεί την οικογένεια του. Υπάρχουν αναφορές ότι κατά τη διάρκεια της κράτησής του σε απομόνωση στην φυλακή Εβίν της Τεχεράνης, επί ένα χρόνο, υπέστη βασανιστήρια.
Το 2009, ο δημόσιος τηλεοπτικός σταθμός του Ιράν μετέδιδε επανειλημμένα την «ομολογία» του Saeed, η οποία, σύμφωνα με ανοιχτή επιστολή του ιδίου τον Μάρτιο του 2010, ήταν αποτέλεσμα επαναλαμβανόμενων βασανιστηρίων από τους ανακριτές της Επαναστατικής Φρουράς.
Όποιος ενδιαφέρεται να συμβάλει στην προσπάθεια για την αποτροπή της εκτέλεσης, μπορεί να υπογράψει τη σχετική έκκληση εδώ.