Τετάρτη, 30 Ιουνίου 2010

Σκότωσε τη δίχρονη κόρη του επειδή έκλαιγε και δεν τον άφηνε να παρακολουθήσει παιχνίδι του Μουντιάλ...

Ένας κάτοικος του Τέξας κατηγορείται για τη δολοφονία της δίχρονης θετής του κόρης στην διάρκεια ενός αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου το Σαββατοκύριακο, διότι τον «ενοχλούσε», ανέφερε χθες Τρίτη τοπική εφημερίδα.
Ο ύποπτος, Έκτορ Κάστρο, 28 ετών, φέρεται να ομολόγησε σε αστυνομικούς ότι χτύπησε την κόρη του διότι ούρλιαζε και δεν σταματούσε να κλαίει στη διάρκεια του αγώνα ανάμεσα στις Εθνικές ομάδες των ΗΠΑ και της Γκάνας.
Ο Κάστρο είπε ότι χτύπησε δυο φορές με τη γροθιά του την κόρη του στο στήθος. Σύμφωνα με την αστυνομική έκθεση, έβαλε βίδα στο λαιμό της μικρής ώστε να φανεί ότι ο θάνατός της οφειλόταν σε ατύχημα. Ο θετός πατέρας του κοριτσιού προσπάθησε να την επαναφέρει με τεχνητή αναπνοή όταν αντιλήφθηκε ότι είχε πάψει να αναπνέει.
Στην ιατροδικαστική έκθεση αναφέρεται ότι το κορίτσι είχε τέσσερα σπασμένα πλευρά, ενώ τρία από τα κατάγματα είχαν προκληθεί πριν από αρκετές εβδομάδες.
(Πηγή: ΑΠΕ)

Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010

Άγγλοι και Γερμανοί στρατιώτες έκαναν ανακωχή, άφησαν τα όπλα και έπαιξαν μπάλα!

Σε λίγες ώρες από τώρα Αγγλία και Γερμανία θα τεθούν αντιμέτωπες στο Μουντιάλ της Νότιας Αφρικής σε ένα από τα μεγάλα παραδοσιακά ντέρμπι Εθνικών ομάδων. Υπάρχπουν πολλές ιστορίες που συνοδεύουν την προϊστορία των αναμετρήσεων των δύο αντιπάλων αλλά ο Πιγκουίνος θα σταθεί σε μία από αυτές, που σίγουρα προκαλεί ενδιαφέρον.
Αγγλία και Γερμανία, λοιπόν, έχουν παίξει μπάλα ακόμη και με τον στρατό τους! Όσο και αν φαίνεται απίστευτο, το περιστατικό συνέβη τα Χριστούγεννα του 1914, δηλαδή στη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Εκείνη την ημέρα, ο παραλογισμός έδωσε τη θέση του στο ποδόσφαιρο. Οι δύο πλευρές αποφάσισαν να προχωρήσουν σε 24ωρη ανακωχή και οι στρατιώτες βρήκαν την ευκαιρία να αφήσουν τα όπλα και τα χαρακώματα και άρχισαν να παίζουν μπάλα!
Στις αγγλογερμανικές ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις πήραν μέρος χιλιάδες στρατιώτες και μάλιστα σε μερικές περιπτώσεις η ανακωχή διήρκησε περισσότερο από μία εβδομάδα...

Σάββατο, 26 Ιουνίου 2010

Η ελευθερία έχει γίνει πολύ επικίνδυνη...

Άκαρπες απέβησαν οι συζητήσεις για την ανεξέλεγκτη φαλαινοθηρία στη διεθνή σύνοδο αυτή την εβδομάδα. Ιαπωνία, Ισλανδία, Νορβηγία -που αποκομίζουν και τα μεγαλύτερα κέρδη από το κυνήγι της φάλαινας- αρνούνται σθεναρά να συμφωνήσουν σε μια κοινή λύση και γι' αυτό μαζί με τις υπόλοιπες χώρες της Επιτροπής θα συνεδριάσουν ξανά σ' έναν χρόνο.
Μέχρι τότε βέβαια, το συμπαθές θαλάσσιο θηλαστικό θα εξακολουθεί να αλιεύεται ανεξέλεγκτα για να γίνεται μεταξύ άλλων και μεζές στα γιαπωνέζικα εστιατόρια.
Η όρκα της φωτογραφίας, έστω και φυλακισμένη σε ενυδρείο της Ολλανδίας, πρέπει να αισθάνεται τυχερή. Ασφαλώς η ελευθερία δεν ανταλλάσσεται με τίποτα στον κόσμο, αλλά και η αξία της ζωής είναι ανεκτίμητη. Εκεί είναι σίγουρα πιο ασφαλής απ' ότι στους ωκεανούς...

(Πηγή: Τα Νέα)

Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2010

Αγώνας τένις στο Γουίμπλεντον κράτησε 11 ώρες και 5 λεπτά (και συνολικά... τρεις ημέρες)!

Ο Αμερικανός Τζον Αϊσνερ και ο Γάλλο Νικολά Μαού έσπασαν κάθε ρεκόρ σε αγώνα τένις, καθώς το μεταξύ τους παιχνίδι για τον πρώτο γύρο του Γουίμπλεντον, διήρκησε 11 ώρες και πέντε λεπτά στο κορτ (το πέμπτο σετ, μάλιστα, κράτησε 8 ώρες και 11 λεπτά!).
Ο αγώνας είχε αρχίσει την Τρίτη και διακόπηκε λόγω σκότους μετά την ολοκλήρωση του τέταρτου σετ, με τους δύο τενίστες ισόπαλους 2-2. Την Τετάρτη Αϊσνερ και Μαού ξαναβρέθηκαν στο γήπεδο για να ολοκληρώσουν το ματς αλλά τελικά ανανέωσαν εκ νέου το ραντεβού τους για την Πέμπτη (πάλι λόγω σκότους), καθώς το σκορ στο πέμπτο σετ ήταν 59-59!
Τελικά ο Αμερικανός ήταν ο νικητής, αφού επικράτησε του Γάλλου στα γκέιμ με 70-68! Στο Γουίμπλεντον και στο Ρολάν Γκαρός, το τελευταίο σετ (πέμπτο στους άνδρες, τρίτο στις γυναίκες) δεν έχει τάι-μπρέικ και, προκειμένου να αναδειχθεί νικητής, πρέπει κάποιος από τους δύο αντιπάλους να πάρει διαφορά δύο γκέιμ.
Φυσικά, με τη λήξη του αγώνα οι δύο αθλητές αποθεώθηκαν από τους φιλάθλους που αναγνώρισαν την τιτάνια προσπάθειά τους.
«Είμαι λίγο κουρασμένος» δήλωσε αστειευόμενος μετά τη λήξη του αγώνα ο Αϊσνερ. Και συνέχισε: «Όταν παίζεις έναν αγώνα σαν κι αυτόν, με μια ατμόσφαιρα όπως αυτή, δεν αισθάνεσαι κουρασμένος. Το κοινό ήταν φανταστικό. Αυτός (σ.σ. ο Μαού) είναι ένας απόλυτος πολεμιστής. Θέλω να μοιραστώ αυτήν την ημέρα μαζί του, ήταν μια απόλυτη τιμή. Του εύχομαι το καλύτερο και να τον αντιμετωπίσω ξανά αλλά να μη λήξει... 70-68!».
Το προηγούμενο ρεκόρ μεγαλύτερης διάρκειας αγώνα τένις ήταν... μόλις έξι ώρες και 33 λεπτά και είχε σημειωθεί στην αναμέτρηση του Ρολάν Γκαρός του 2004 μεταξύ των Γάλλων Φαμπρίς Σαντορό και Αρνό Κλεμάν.

Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

Λίγη (νόμιμη) βία παρακαλώ...

Ο Νίκος Δήμου λέει τα πράγματα που κι εγώ θέλω να πω (και πολλοί άλλοι υποθέτω) με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Η αναφορά έχει να κάνει με τους... αγωνιστές του ΠΑΜΕ και τα όσα συνέβησαν προχθές στο λιμάνι του Πειραιά.
«Ο Max Weber ορίζει το κράτος ως τον μόνο θεσμό που δικαιούται (με νόμο) να χρησιμοποιεί βία. Κατέχει 'το μονοπώλιο της νόμιμης βίας'. Το κακό είναι ότι συνήθως την χρησιμοποιεί με λάθος τρόπο και σε λάθος ανθρώπους. Κυρίως τους αδύναμους, τους μετανάστες, τους τσιγγάνους – όπου η χρήση βίας δεν θα φέρει συνέπειες.
Όταν όμως πρέπει να την χρησιμοποιήσει για να εφαρμόσει το νόμο με ισότητα απέναντι σε όλους δεν το κάνει. Πιάνει τον φουκαρά τον ντελίβερι με το μηχανάκι επειδή δεν φορούσε κράνος – ποτέ όμως δεν έχω δει να σταματάει ένα από το πανάκριβα τζιπ που παράνομα έχουν καλύψει όλα τους τα τζάμια με κατάμαυρες μεμβράνες.
Και βέβαια τρέμει μπροστά στο ΠΑΜΕ.
Έζησα την Οδύσσεια μίας ξένης που έχασε τις διακοπές της επειδή το ΠΑΜΕ έκλεισε (παράνομα και καταχρηστικά) το λιμάνι του Πειραιά. Η παρέα της είχε νοικιάσει ένα μικρό ιστιοπλοϊκό και έπρεπε να τους συναντήσει στα Κουφονήσια. Άυπνη όλη νύχτα (η πτήση της έφτασε 2 το πρωί) είχε ήδη κλείσει εισιτήριο να φύγει στις 7.25 από το λιμάνι. Δεν έφυγε και η παρέα δεν μπορούσε να την περιμένει. Ξέμεινε εδώ χωρίς χρήματα και κάποιος ξένος δημοσιογράφος με παρακάλεσε να την βοηθήσω.
Εκατοντάδες θα είναι οι ιστορίες ανθρώπων, δικών μας και ξένων, που έχουν υποστεί την βία του ΠΑΜΕ. (Κάθε μία από αυτές και μία ζωντανή δυσφήμιση της χώρας). Το ΠΑΜΕ πότε θα νιώσει την παρουσία του νόμου;
Προς το παρόν, πάντως, πιστεύω πως, σύμφωνα με τον ορισμό του Weber, στην Ελλάδα κράτος είναι το ΠΑΜΕ».
(Από το μπλογκ του Νίκου Δήμου)

Τετάρτη, 23 Ιουνίου 2010

Σε ευχαριστούμε για όλα Ότο Ρεχάγκελ!

Πριν από λίγο, ο ΜΕΓΑΛΟΣ Ότο Ρεχάγκελ ανακοίνωσε στους διεθνείς παίκτες μας ότι δεν θα παραμείνει στην τεχνική ηγεσία της Εθνικής.
Ο «Ρεχακλής» αποχωρεί μετά από εννέα χρόνια παρουσίας στον ελληνικό πάγκο και αφού μας χάρισε μοναδικές στιγμές, ειδικά με την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2004.
Θα είσαι πάντα στις καρδιές μας!

Τρίτη, 22 Ιουνίου 2010

Οι λευκοπελαργοί επέστρεψαν στη Δαδιά!

Να ξεφύγουμε λίγο με μία ευχάριστη (στο μεγαλύτερο μέρος της...) είδησης από το σάιτ της WWF.
«Μια ευχάριστη έκπληξη περίμενε το χωριό της Δαδιάς φέτος την άνοιξη. Κάποιοι ιδιαίτεροι επισκέπτες που είχαν να μας τιμήσουν με την παρουσία τους από το 2006, έκαναν φέτος την εμφάνισή τους… Ο λόγος για τέσσερις λευκοπελαργούς, δύο από τους οποίους μάλιστα έφτιαξαν τη φωλιά τους στο κέντρο της Δαδιάς.
Η μοίρα βέβαια δεν τους επεφύλασσε ευχάριστες εκπλήξεις… Δυστυχώς ένας από τους γονείς σκοτώθηκε στα καλώδια του ρεύματος και έμεινε ο δεύτερος να προσπαθεί να μεγαλώσει μόνος του τα τρία μικρά. Για έναν γονιό όμως είναι πολύ δύσκολο να τα καταφέρει και το πιο μικρό πελαργάκι δεν μπόρεσε να επιβιώσει. Η ζωή έχει όμως πάντα τον τρόπο να συνεχίζει…
Παρακολουθώντας τη φωλιά, βλέπουμε τα δύο πελαργάκια να αναπτύσσονται μέρα με τη μέρα. Ο μοναχικός πλέον γονιός, με υπομονή και επιμονή συνεχίζει να τα τρέφει και να τα προστατεύει από βροχή και ήλιο. Ο ρόλος του οικογενειάρχη του ταιριάζει μια χαρά και εμείς ελπίζουμε τα μικρά να ανοίξουν σύντομα τα φτερά τους και να μας επισκέπτονται συχνά τα επόμενα χρόνια».

Πλησιάζει η ώρα για το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ!

Στις 9, 10 και 11 Ιούλη θα πραγματοποιηθεί φέτος το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, αυτή τη φορά στο Άλσος Γουδή. Είναι η 15η χρονιά που Έλληνες, μετανάστες και πρόσφυγες «στήνουμε παρέα την πιο μεγάλη αντιρατσιστική γιορτή της πόλης: μια γιορτή στην οποία κάθε χρόνο συμμετέχουν 15.000-20.000 άτομα. Ένα φεστιβάλ φωτεινό, μελωδικό, αλλά και έντονα κριτικό κι ανήσυχο, πλούσιο τόσο σε εθνοτικές και πολιτισμικές αποχρώσεις όσο και σε πολιτικές εκδηλώσεις», όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν οι διοργανωτές του.
Τι περιλαμβάνει; Ιδού:
* μουσικές του κόσμου σε ροκ, τζαζ και έντεχνους ρυθμούς και με συναυλίες από ethnic μεταναστευτικά συγκροτήματα, ραπ & hiphopγκρουπάκια δεύτερης γενιάς και ρεμπέτικες κομπανίες καθημερινά
* πολυεθνικές γεύσεις από τις αχνιστές κατσαρόλες των μεταναστευτικών και προσφυγικών οργανώσεων
* θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις φωτογραφίας, προβολές video και ταινιών
* σειρά συζητήσεων για: την παγκόσμια κρίση, τη δικτατορία του ΔΝΤ, την Ευρώπη-φρούριο, το ρατσισμό και την ακροδεξιά βία, τα εργασιακά δικαιώματα και την ανάγκη κοινής οργάνωσης και αγώνα των ντόπιων και ξένων εργαζομένων, το παλαιστινιακό, τους πολιτικούς κρατούμενους, τα ναρκωτικά, την επιστροφή των πολιτικών προσφύγων και τη σχέση αθλητισμού-ρατσισμού.
Με την εμπειρία προηγούμενων εκδηλώσεων, το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι πρόκειται για πραγματικά πολύ καλή πρωτοβουλία με τεράστιο ενδιαφέρον. Αξίζει να πάμε. Ελπίζω να έρθει κανένας για παρέα... (το μόνο κακό φέτος είναι ότι δεν θα τραγουδήσει ο Φοίβος Δεληβοριάς!)

Κυριακή, 20 Ιουνίου 2010

Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων: Αντί να λυπόμαστε, μήπως μπορούμε να βοηθήσουμε;

«Από τις 10 Ιουνίου, η βία στο Κιργιστάν κλιμακώνεται ραγδαία. Δυστυχώς, περίπου 180 άνθρωποι έχουν ήδη χάσει τη ζωή τους σε διάστημα μόλις μίας εβδομάδας. Περισσότεροι από 375.000 άνθρωποι υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και έχουν αναζητήσει καταφύγιο στο γειτονικό Ουζμπεκιστάν, ή έχουν εκτοπιστεί εντός του Κιργιστάν.
Μέχρι σήμερα, η Υ.Α. έχει παραδώσει στο Ουζμπεκιστάν 160 τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας.
Το Σαββατοκύριακο έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει η αερομεταφορά 80 επιπλέον τόνων ανθρωπιστικής βοήθειας και στο Κιργιστάν για την ανακούφιση 15.000 ανθρώπων. Μέλη της ομάδας αντιμετώπισης κρίσεων της Υ.Α. βρίσκονται ήδη στη χώρα ή είναι καθ' οδόν προς το Κιργιστάν.
Εξακολουθούν να υπάρχουν όμως τεράστιες ανάγκες. Χρειαζόμαστε περισσότερα πακέτα επιβίωσης, σκηνές και άλλα αντικείμενα ώστε να προσφέρουμε βοήθεια σε ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη.
Με τη βοήθειά σας, μπορούμε να τους προσφέρουμε κατάλυμα, ασφάλεια και ελπίδα μέχρι να τους δοθεί η δυνατότητα να επιστρέψουν στις εστίες τους».
Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων η σημερινή. Το κείμενο από την ιστοσελίδα της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Αν κάποιος θέλει να βοηθήσει, ας την επισκεφτεί. Από εκεί και το βίντεο με την Αντζελίνα Τζολί και η φωτογραφία, της 16ης Ιουνίου, έξω από το Ος.

Σάββατο, 19 Ιουνίου 2010

Δεν σας έχει λείψει ο... Ροζ Πάνθηρας;


Άκουσα χθες το βράδυ στο ραδιόφωνο την εξαιρετική και χαρακτηριστική μουσική του Χένρι Μαντσίνι για τον Ροζ Πάνθηρα και αμέσως έψαξα στο youtube για να τον... ξαναβρώ.
Ήταν από τους χαρακτήρες που σίγουρα συντρόφευσε πολλούς στην παιδική μας ηλικία όταν τα κινούμενα σχέδια ήταν πολύ διαφορετικά από τα περισσότερα σημερινά με... σούπερ ήρωες, που σκοτώνουν άγρια τέρατα κλπ. Τότε ήταν αλλιώς. Αυτά που βλέπαμε μας έκαναν να γελάμε και να ηρεμούμε. Ο Ροζ Πάνθηρας, ο Μπαγκς Μπάνι, ο Σπορτ Μπίλι, τα Στρουμφάκια κλπ.

Δείτε μία περιπέτεια με τον Ροζ Πάνθηρα, που κυνηγάει ένα... λάστιχο. Να θυμηθούμε λίγο τα παλιά χρόνια...

Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2010

Μπράβο, ρε Ελλαδάρα!!!

Πολλά συγχαρητήρια αξίζουν στην Εθνική μας ομάδα! Πριν από λίγη ώρα επικράτησε 2-1 της Νιγηρίας και κέρδισε για πρώτη φορά σε τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Χίλια μπράβο στα παιδιά και στον Ότο για τη μεγάλη επιτυχία!
ΥΓ. Μπράβο και στον Βασίλη Τοροσίδη που δεν χαϊδεύει αυτιά και την... είπε σε όλους εκείνους που έβγαλαν εμπάθεια μετά την ήττα από τη Νότια Κορέα.

Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

15 Ιουνίου: Η ημέρα που «έφυγε» ο Μάνος Χατζιδάκις...


Μάνος Χατζιδάκις (Ξάνθη 23 Οκτωβρίου 1925 – Αθήνα 15 Ιουνίου 1994)
Μας λείπει πολύ...

Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010

Δύο Σομαλοί εκτελέστηκαν από ισλαμιστές επειδή έβλεπαν το ματς Νιγηρίας - Αργεντινής για το Μουντιάλ!

Σε κάποιες γωνιές του κόσμου, όπως στη Σομαλία, το να παρακολουθείς αγώνα ποδοσφαίρου από την τηλεόραση θεωρείται έγκλημα και μάλιστα τιμωρείται με θάνατο!
Ομάδα ισλαμικής στρατιωτικής οργάνωσης έκανε έφοδο σε σπίτι βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Μογκαντίσου και εκτέλεσε δύο ανθρώπους επειδή παρακολουθούσαν κρυφά την αναμέτρηση της Νιγηρίας με την Αργεντινή. Οι δύο νεαροί άνδρες τρόμαξαν όταν μπήκαν οι αντάρτες και προσπάθησαν να διαφύγουν πηδώντας έναν τοίχο αλλά τελικά έχασαν τη ζωή τους. Άλλοι δέκα συνελήφθησαν και θα δικαστούν
Σύμφωνα με τον ισλαμικό νόμο που ισχύει σε ορισμένες περιοχές της χώρας, η παρακολούθηση αγώνων ποδοσφαίρου θεωρείται αντίθετη προς το Ισλαμ. Οι αρχές είχαν προειδοποιήσει πως όσοι παραβιάσουν το νόμο θα βρεθούν αντιμέτωποι με τη «δικαιοσύνη».

Ο... φωτισμένος ηγέτης της ισλαμικής οργάνωσης Σέικ Μοχάμεντ Αμπύ Αμπντάλ
είπε: «Παραβίασαν τον ισλαμικό νόμο. Το ποδόσφαιρο έχει ρίζες στους χριστιανικούς πολιτισμούς και το Ισλαμ δεν θα επιτρέψει ποτέ να παρακολουθήσουν αυτό που αποκαλείται Παγκόσμιο Κύπελλο».
Στο Μουντιάλ του 2006, οπότε και πάλι το Παγκόσμιο Κύπελλο είχε απαγορευτεί ως «έργο του σατανά», είχαν χάσει τη ζωή τους άλλοι δύο άνθρωποι όταν μέλη ισλαμικής οργάνωσης εισέβαλαν σε κινηματογράφο, όπου έβλεπαν αγώνα...

Κυριακή, 13 Ιουνίου 2010

«Το χέρι του βλάκα»!

Ο Πιγκουίνος συμπαραστέκεται ηθικά στον τερματοφύλακα της Εθνικής Αγγλίας, Ρόμπερτ Γκριν, που όπως θα γνωρίζετε (οι περισσότεροι τουλάχιστον), υπέπεσε σε ολέθριο λάθος στον χθεσινό αγώνα με τις ΗΠΑ για το Μουντιάλ.
Ο Άγγλος γκολκίπερ έχασε την μπάλα μέσα από τα χέρια του με συνέπεια η ομάδα του να δεχθεί το γκολ της ισοφάρισης (1-1) και να μην κερδίσει το παιχνίδι.

Όπως είναι φυσικό, ο αγγλικός
Τύπος... περιποιείται για τα καλά σήμερα τον Γκριν. Οι εφημερίδες «London's News of the World» και «Sunday Mirror» εμπνευσμένες από το «Χέρι του Θεού» του Ντιέγκο Μαραντόνα, κάνουν λόγο για το «Το χέρι του βλάκα»! Επίσης, σε πολλά σάιτ υπάρχει παραφρασμένο το «God save the Queen» σε «God save the Green!», ενώ η «Daily Star» γράφει «Rob-bish» (αντί για rubbish που σημαίνει σκουπίδια).
Πάντως, ο ίδιος δηλώνει ότι δεν θα επηρεαστεί από την κακιά στιγμή του χθεσινού ματς...

Σάββατο, 12 Ιουνίου 2010

Άρχισε το «κράξιμο» και η ισοπεδωτική κριτική προς τον Ρεχάγκελ και τους ποδοσφαιριστές της Εθνικής...

Πριν από λίγες ώρες η Εθνική έχασε από τη Νότια Κορέα στην πρεμιέρα της στο Μουντιάλ και όλη η Ελλάδα άρχισε το... κράξιμο. Άπαντες σε τηλεόραση, σάιτ, ραδιόφωνα «θάβουν» τον Ότο Ρεχάγκελ και τους παίκτες μας, ενώ σίγουρα το ίδιο θα κάνουν και οι αυριανές εφημερίδες.
Ενδεικτικά, πριν από λίγο ο δημοσιογράφος Μάνεσης αναρωτήθηκε στο δελτίο ειδήσεων του Alpha θα αποφύγουμε τη συντριβή από τη Νιγηρία και την Αργεντινή στα ματς που ακολουθούν. Σε ιστοσελίδες βγαίνουν διάφοροι και λένε να φύγει ο Γερμανός, να σταματήσει ο ένας παίκτης, να σταματήσει ο άλλος κλπ.
Πράγματι, η ομάδα μας ήταν πολύ κακή στον αγώνα, ο Γερμανός προπονητής υπέπεσε σε λάθη και όλοι στενοχωρηθήκαμε από την ήττα αλλά και την κακή εμφάνιση. Όμως, υπάρχουν και όρια στην κριτική. Ειδικά όταν αυτή απευθύνεται σε μία ομάδα που έχει χαρίσει την πιο σπουδαία διάκριση -από το χώρο του αθλητισμού- στην Ελλάδα.
Λίγος σεβασμός δεν βλάπτει προς την Εθνική, που ήδη έχει πετύχει πολλά με την παρουσία της στο Μουντιάλ.
Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να ξέρουμε μέχρι που μπορεί να φτάσει η ομάδα μας. Και μόνο το γεγονός ότι ο εθνικός μας ύμνος ακούστηκε σε αυτή τη μεγάλη γιορτή του ποδοσφαίρου, αποτελεί επιτυχία.
Ας ελπίσουμε ότι την Πέμπτη, κόντρα στη Νιγηρία, θα πάμε καλύτερα.

Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2010

Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2010

Η αποθέωση της σοβαρής δημοσιογραφίας!

Ποιος Κούλογλου, ποιος Αυγερόπουλος, ποιος Δανέζης; Πραγματική δημοσιογραφία θα πει «Ελεύθερος»!
Τρανή απόδειξη, η χθεσινή πρωτοσέλιδη αποκάλυψη ότι «οικονομικά κέντρα αποφάσεων» (στα οποία η εφημερίδα έχει πρόσβαση), αναφέρουν ότι στο παλιό νομισματοκοπείο η κυβέρνηση κόβει κρυφά δραχμές τις νύχτες. Και μάλιστα, το θέμα έχει βάση αφού την... κοπή την ακούν οι περίοικοι τις βραδυνές ώρες!
Ερωτήματα αφελούς: όταν δουλεύουν οι μηχανές στο νομισματοκοπείο ακούγονται ως έξω; Δηλαδή, το πρωί ακούγεται η κοπή των ευρώ; Τέλος πάντων, ας δεχθούμε ότι ακούγονται, πώς ξέρουμε ότι παράγουν δραχμές και όχι ευρώ ή... κορώνες Τσεχίας; Έχουν κάποιο συγκεκριμένο ήχο οι δραχμές; Και ένα ακόμη, επί τη ευκαιρία, υπάρχουν κάτοικοι γύρω από το νομισματοκοπείο;

Το ρεπορτάζ, όμως, έχει και συνέχεια. Άλλοι είδαν, λέει, καράβι στον Πειραιά που έφερε ειδικό χαρτί για την εκτύπωση πεντοχίλιαρων. Δηλαδή, τι είδαν; Το καράβι ή το χαρτί; Και ας πούμε πως είδαν το χαρτί, το οποίο -υποθέτω- πρέπει να ήρθε με άκρα μυστικότητα μιας και προορίζεται για να μετατραπεί σε δραχμούλες. Τους έκανε τόσο μεγάλη εντύπωση η ποιότητά του, που ρώτησαν για να μάθουν τι είναι και βρέθηκαν κάποιοι και τους απάντησαν ότι το φέραμε για να βγάλουμε πεντοχίλιαρα;
Ευτυχώς, που έχουμε και τον «Ελεύθερο» για να μαθαίνουμε τι συμβαίνει γύρω μας!

Στη φυλακή όποιος παίζει Στοίχημα στην Καμπότζη!

Ένας... προοδευτικός άνθρωπος, ο πρωθυπουργός της Καμπότζης, Χουν Σεν, απαγόρευσε στους πολίτες της χώρας του να στοιχηματίζουν σε αγώνες του Μουντιάλ, το οποίο αρχίζει αύριο! Μάλιστα, έχει δώσει πολύ αυστηρές οδηγίες στην αστυνομία καθώς κατέστησε σαφές πως όποιος συλλαμβάνεται να αγνοεί την απαγόρευση θα φυλακίζεται αμέσως.
Βέβαια, διευκρίνησε ότι πήρε την απόφαση αυτή για να τους προστατέψει: «Την Παρασκευή αρχίζει το Μουντιάλ και θέλω να απευθύνω έκκληση. Δεν πρέπει να στοιχηματίζουμε στο ποδόσφαιρο. Τα στοιχήματα, φανερά και κρυφά, πρέπει να τελειώσουν. Δεν θέλω άλλες χώρες να κερδίζουν από το ποδόσφαιρο και οι πολίτες της Καμπότζης να χάνουν χρήματα. Δείτε τα παιχνίδια και χειροκροτήστε αλλά μέχρι εκεί», είπε χαρακτηριστικά.

Τρίτη, 8 Ιουνίου 2010

Aυτό το στάδιο το λένε... Ειρήνης και Φιλίας!


Οι εμπνευστές του ονόματος του ΣΕΦ πρέπει, αν μη τι άλλο, να αισθάνονται υπερήφανοι για την επιλογή τους.
Οι φωτογραφίες από το τελευταίο παιχνίδι μπάσκετ ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό αλλά και από την καταμέτρηση των ζημιών που προκάλεσαν οι χούλιγκανς, αποδεικνύουν πως το συγκεκριμένο γήπεδο πρέπει να αλλάξει όνομα άμεσα!

Κυριακή, 6 Ιουνίου 2010

«Τα παιδιά του σουίνγκ», το τέλος



Δεν είναι απλώς ωραία ταινία. Είναι... ταινιάρα (συγνώμη, ελληνική γλώσσα...).
«Τα παιδιά του σουίνγκ», που πέρα από αυτό που υποδηλώνει ο τίτλος του φιλμ, ήταν και κάτι σαν κίνημα κατά των Ναζί, οι οποίοι είχαν ήδη ανέβει στην εξουσία στη Γερμανία. Πολλά «παιδιά του σουίνγκ» συνελήφθησαν και στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ή ακόμη και στον πόλεμο, όπου έχασαν τη ζωή τους.
Υποθέτω ότι οι περισσότεροι θα έχετε δει την ταινία. Το τέλος της είναι εξαιρετικό με συμβολισμούς για τον αγώνα κατά των ολοκληρωτικών καθεστώτων.
Δείτε ξανά, αν θέλετε, τα τελευταία λεπτά.

Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

«Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωής...»

H εκλεκτή φίλη του Πιγκουίνου, Κάτια, έστειλε το ακόλουθο κείμενο, που αξίζει να διαβαστεί:
«...Aν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωής, ίσως δε θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.
Θα έδινα αξία στα πράγματα - όχι γι' αυτά που αξίζουν - αλλά γι' αυτό που σημαίνουν. Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμούνταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!
Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωής, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου. Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ' ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέντι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρυά μου τα τριαντάφυλλα για να νιώσω τον πόνο από τα αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους.
Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δε θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.
Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται!
Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη.
Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά.
Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάκτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.
Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλο από ψηλά, μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί.
Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από εσάς αλλά δε θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα δυστυχώς θα πεθαίνω.. Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι.
Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου.
Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις από την πόρτα θα σ' αγκάλιαζα και θα σου έδινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα.
Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά.
Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα θα έλεγα ''σ' αγαπώ''' και δε θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.
Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει και άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα ήθελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω. Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος.
Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, καν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βγήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια επιθυμία.
Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά. Βρες χρόνο για να τους πεις '' συγνώμη'', ''συγχώρεσέ με'', ''σε παρακαλώ'', ''ευχαριστώ'' κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις. Κανείς δε θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα από το Θεό σου τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις...
Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα».
Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές
* Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έχει αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή για λόγους υγείας: καρκίνος στους λεμφαδένες. Η κατάστασή του μοιάζει να επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα. Η αποχαιρετιστήρια επιστολή που διαβάσατε εστάλη από το συγγραφέα στους φίλους του.

H νύχτα που η Τιεν Αν Μεν βάφτηκε κόκκινη (4/6/1989)

Θύματα

Το τραγικό συμβάν στη Γάζα με τη ματιά του Νίκου Δήμου:
«Ένας φανατικός Έλληνας εθνικιστής (ο και Ελληνάρας αποκαλούμενος) συνδυάζει συνήθως δύο ιδιότητες: είναι τουρκοφάγος και αντισημίτης.
Φαντάζομαι το δίλημμα αυτού του ανθρώπου μπροστά στην τελευταία τραγική ιστορία στα ανοιχτά της Γάζας.
Βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα στον αντισημιτισμό και το «προαίωνιον μίσος».

Το αξίωμα «όποιος σκοτώνει Τούρκους είναι καλός» (γι αυτό άλλωστε βοηθήσαμε στην Σερμπρένιτσα – για τούρκους λογιάζαμε τους Βόσνιους) πόσο ισχύει όταν οι φονιάδες των Τούρκων είναι Εβραίοι; Ανατρέπεται;
Είναι δυνατόν να διαδηλώνουμε υπέρ των Τούρκων (και μάλιστα φανατικών ισλαμιστών;).

Προς στιγμήν το κάνουμε βέβαια (και σωστά – κάθε δολοφονία είναι ολέθρια).

Αλλά προσοχή Ελληνάρες: όχι για πολύ. Αλλιώς παίζετε το παιχνίδι του πονηρού Νταβούτογλου και της τουρκικής διπλωματίας που έστησε παγίδα στους Ισραηλινούς.

Αναρωτιέμαι μάλιστα πώς την πάτησαν. Για πολλά έχουν κατηγορηθεί οι Εβραίοι, αλλά όχι για βλάκες. Ακόμα και οι φανατικότεροι εχθροί τους παραδέχονται την εξυπνάδα τους – και μάλιστα, λόγω αυτής, τους θεωρούν επίφοβους.
Φαίνεται όμως πως υπάρχουν και Εβραίοι βλάκες, που προς στιγμήν κυβερνούν το Ισραήλ. Έτσι επαλήθευσαν την κυνική ρήση του Ταλλεϋράνδου: «ήταν κάτι περισσότερο από έγκλημα – ήταν σφάλμα».

Σκότωσαν εννέα ανθρώπους, τραυμάτισαν περισσότερους και έστρεψαν την παγκόσμια κοινή γνώμη εναντίον τους. Όχι πως είχαν πολλούς φίλους – τώρα δεν θα έχουν κανένα. Ακόμα και οι ΗΠΑ καταδικάζουν. Το Εβραϊκό λόμπι μπορεί να επηρεάζει αλλά όχι και να αντιστρέψει μία τέτοια αντίδραση.

Όσο ισχυρό κι αν είναι ένα κράτος – δεν μπορεί να τα βάλει με όλο τον κόσμο…

Y. Γ. Και στο τέλος τα παιχνίδια προπαγάνδας των μεγάλων και των πονηρών τα πληρώνουν οι μικροί κι ανώνυμοι – όπως τα φτωχά θύματα αυτής της συμφοράς…

…ένα βράδυ με σχεδόν πανσέληνο».

(από το doncat.blogspot.com)

Παρασκευή, 4 Ιουνίου 2010

Σε ειδική θεραπεία θα υποβληθεί 2χρονος Ινδονήσιος, ο οποίος καπνίζει 40 τσιγάρα την ημέρα

Ινδονήσιοι γιατροί θα αρχίσουν την επόμενη εβδομάδα εφαρμογή θεραπείας για το αγόρι δύο ετών που είναι εθισμένο στον καπνό και καπνίζει 40 τσιγάρα την ημέρα.
Η περίπτωση του μικρού Άρντι, που ζει σε χωριό στη Σουμάτρα, προκάλεσε σκάνδαλο, όταν το Μάιο μεταδόθηκε βίντεο το οποίο δείχνει το παιδί πραγματικά να ευχαριστιέται να καπνίζει ένα τσιγάρο. «Μία ομάδα που θα αποτελείται από παιδίατρο, ψυχίατρο και νοσηλευτή θα ασχοληθούν με τη θεραπεία του παιδιού», είπε ο πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για την Προστασία των Παιδιών, Σέτο Μουλιάντι στο Γαλλικό Πρακτορείο.
«Είμαι βέβαιος ότι μία σοβαρή θεραπεία θα του επιτρέψει να απαλλαχθεί σταδικά από τις κακές του συνήθειες», πρόσθεσε. «Κατάφερε να μην καπνίσει για δύο ώρες, αφού του αποσπάσαμε την προσοχή με τα παιχνίδια του», επισήμανε.
Ο Άρντι εθίστηκε στον καπνό εξαιτίας του πατέρα του που του έδωσε να καπνίσει ένα τσιγάρο όταν ήταν μόλις 18 μηνών, σύμφωνα με τον τοπικό Τύπο. Οι γονείς του έχουν δηλώσει ότι το παιδί, που έχει γίνει παχύσαρκο, οργιζόταν και χτύπαγε το κεφάλι του στους τοίχους αν δεν του έδιναν τσιγάρο.
(Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Τρίτη, 1 Ιουνίου 2010

Θύμα τροχαίου θηλυκό λυκάκι...

Δεν είναι ωραία η εικόνα... Μια μικρή λύκαινα, ηλικίας 2,5 ετών σκοτώθηκε πριν από λίγες ημέρες στην Εγνατία Οδό και συγκεκριμένα στην ανατολική έξοδο για Γρεβενά, καθώς παρασύρθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο. Ποιος είπε ότι θύματα σε τροχαία είναι μόνο οι άνθρωποι;